Πέμπτη, 22 Ιουνίου 2017

ΕΡΩΤΗΣΗ




Ερώτηση για να σκεφτεί ο καθένας μόνος του. Επειδή θα είναι μόνος του, ας μπει στον κόπο να σκεφτεί με ειλικρίνεια. 

Είσαι μάνα. Ο γιος σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι γυναίκα. Ο άντρας σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι ένα αγόρι ή ένα κορίτσι 16 ετών. Ο πατέρας σου είναι αστυνομικός. 

Είσαι ένας απλός πολίτης. Ο αδερφός σου είναι αστυνομικός. 

Ξέρεις ότι ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός έχει ως καθήκον να μεταφέρει έναν κρατούμενο. 

Μέρα μεσημέρι στη Μαυροματαίων, στο κέντρο της Αθήνας, μια ομάδα ατόμων στήνει ενέδρα στο περιπολικό και αρχίζει να το σπάει. Σπάει τα τζάμια και ένα καδρόνι σηκώνεται να το υποδεχθεί ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός. 

Σοκαρισμένος ο γιος / άντρας / σύζυγος / πατέρας και αδερφός για να υπερασπιστεί τη ζωή του, για να καταφέρει να αποκρούσει την απειλή, για να μπορέσει να επιβιώσει, τραβάει όπλο….

Η ερώτηση : 

Ποια είναι η γνώμη σου; 

Είναι δολοφόνος;

Μια ακόμα : 

Στα πολιτισμένα και ανώτερα κράτη από το δικό μας, την Αμερική, τη Γερμανία, τη Γαλλία, τι πιστεύεις πως θα συνέβαινε ;

Τρίτη, 20 Ιουνίου 2017

ΒΡΕΣ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΚΟΨΕ



Πολλές φορές ακούς και διαβάζεις μερικά εύκολα συνθήματα τύπου «ότι σε χαλάει κόφτο» ή «όταν μια κατάσταση δεν πάει καλό είναι να διαλύεται». 

Όλοι τα διαβάζουμε, όλοι συμφωνούμε, όλοι τα αναπαράγουμε, όλοι τα επικροτούμε.
Όλα όμως αλλάζουν όταν έρχεται η ώρα να τα εφαρμόσουμε εμείς. 

Επειδή ως άνθρωποι πάντα μπαίνει και το συναισθηματικό στη μέση, αντιμετωπίζουμε τις εξής δυσκολίες :

Α) Κι αν κάνω λάθος; Κι αν η εκτίμηση μου δεν είναι σωστή;
Β) Κι αν είναι μια άδικη εκ μέρους μου μια τέτοια κίνηση; Αν ο άλλος έχει χίλια δίκια;
Γ) Τι θα απογίνω αν κλείσω αυτή την πόρτα; Μήπως χάσω το τάδε και το δείνα θετικό στοιχείο και μετά το σκυλομετανοιώσω αλλά θα είναι αργά; 

Σημασία δεν έχει να σταθείς σε spots, σε σημεία δηλαδή αλλά να πιάσεις τη γενική εικόνα. Αν η γενική εικόνα σου δίνει νεύρα, παράπονα, έλλειψη συνεννόησης, επικοινωνίας, σου απορροφά τόση ενέργεια ώστε να σε δυσκολεύει στην εργασία σου ή σε άλλους τομείς της καθημερινότητας σου, τότε κάτι δεν πάει καλά. 

Θέλει δύναμη να κόψεις τον γόρδιο δεσμό αλλά και είσαι ο μόνος υπεύθυνος να τη βρεις. 

Πιστεύω ότι ο συνήθης λόγος που φτάνουν εκεί οι ανθρώπινες σχέσεις είναι ο εγωισμός μας. Καλώς ή κακώς σχηματίζουμε συνειδητά ή υποσυνείδητα μια εικόνα για τον άλλον. Όταν δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μας, τότε θυμώνουμε. Γινόμαστε κτητικοί και εξουσιαστικοί. Ή θα είσαι έτσι όπως σε θέλω εγώ ή θα γίνεις έτσι όπως σε θέλω εγώ. Άλλη λύση δεν υπάρχει. Έχουμε στο μυαλό μας πως το πράγμα πρέπει να πάει με τον Α τρόπο. Β δεν υπάρχει. Γκρινιάζουμε, θυμώνουμε, μαλώνουμε ενώ θα έπρεπε να είμαστε πιο μεγαλόθυμοι. Take it or leave it. Αν take it μην γκρινιάζεις. Αν leave it μην τσακώνεσαι. Στενοχωρείς και στενοχωριέσαι. Περιμένεις κάποιος μετά τα 18 να αλλάξει κάτι; Ποσώ δε μάλλον όταν πλησιάζει στα 40. 

Ένας καλός τρόπος για να ξεφύγει το μυαλό σου, είναι να κάνεις και καμία βόλτα παραπέρα να αισθανθείς καλύτερα. Αν μπλέκεις συνέχεια με τη μιζέρια και τη μίρλα και εγκλωβίζεσαι στον μικρόκοσμο σου, τότε αρχίζεις να πιστεύεις πως και όλος ο πλανήτης είναι έτσι. 

Η ερώτηση που τίθεται είναι η εξής : 

Εντάξει, για τις καινούριες γνωριμίες, άμα δεν σου πολυκάνει, το κόβεις και πας παρακάτω. Τι κάνεις όμως στις μακροχρόνιες σχέσεις και στις μακροχρόνιες φιλίες που φθείρονται;
Οι  διαφορές οι εξής : 

Α) Δίνεις περισσότερες ευκαιρίες
Β) Κάνεις μεγαλύτερη προσπάθεια
Γ) Πιο εύκολα και χωρίς προσχήματα και τυπικούρες, κάνεις έναν απευθείας και ειλικρινή διάλογο. 

Αν όμως υπάρχει σκοτάδι πρέπει να διαλέξεις. Θα κρατήσεις το σκοτάδι ή θα αναζητήσεις το φως.

Δεν έχω παντρευτεί και δεν ξέρω πως είναι. Για αυτόν τον τομέα της ζωής κρατάω μια επιφύλαξη για να μην κάνω τον έξυπνο σε πράγματα που δεν έχω κάνει. Έχω όμως την αίσθηση πως η συνεννόηση από ΠΡΙΝ και το επίπεδο της επικοινωνίας σε γλιτώνουν από πολλά βάσανα. Αν αφήνεις τα σκουπίδια να συσσωρεύονται κάτω από το χαλί, αν τα μεταθέτεις όλα για αργότερα, αν νομίζεις πως η φροντίδα των παιδιών θα εξαλείψει από μόνη της τα κακώς κείμενα  ή αν νομίζεις πως το σεξ λύνει τα πάντα δια μαγείας, θα έρθει η πραγματικότητα ως νταλίκα να περάσει από πάνω σου και να σε ισοπεδώσει. 

Εξακολουθώ να μην πιστεύω στους ανθρώπους. Αργά ή γρήγορα σε πουλάνε. Μόνο στον Θεό πιστεύω. Αυτός σου φέρνει στο δρόμο σου την έρημο όταν πρέπει και την όαση όταν πρέπει. Δεν σου έχει τύχει να αδικηθείς εκεί που δεν το περιμένεις και να ευνοηθείς από το πουθενά;;

Αντί επιλόγου. 

Σου λέει:
Εγώ όταν κάνω κάτι, το κάνω με πάθος.
Κι αν με πνίγει;;

Δευτέρα, 19 Ιουνίου 2017

ΣΗΚΩΣΕ ΤΟ, ΤΟ ΤΙΜΗΜΕΝΟ !



 Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι με τα darts. Από τα αθλήματα του κοινού είναι ίσως το μόνο που μπορείς να βάλεις στο σπίτι σου και έχει προσιτό κόστος. Εκτός και αν είσαι πάμπλουτος και έχεις απέραντο Playroom αλλά σιγά μη διάβαζες το blog μου.  

Τα darts που λες, μπορεί να είναι παρεξηγημένα και υποτιμημένα αλλά σε πληροφορώ πως απαιτούν ιδιαίτερα πνευματικά χαρίσματα για να σταθείς με αξιώσεις. 

Έχουν τρομερή λεπτομέρεια. Δεν είναι όμως νομίζουν οι πολλοί, να πετύχεις το κέντρο. Ο στόχος χωρίζεται επιμέρους στόχους που τριπλασιάζουν την αξία της βολής και είναι πολύ δύσκολο να καρφώσεις το βελάκι από τα σχεδόν 3 μέτρα σε ένα τετραγωνάκι 5χ1 εκατοστών. 

Άντε και το έκανες μια φορά. Μπορείς να το κάνεις τρεις συνεχόμενες; 

Αντε και το έκανες τρεις συνεχόμενες. Μπορείς να επαναλάβεις την ίδια βολή; Σημειωτέον πως η βολή είναι τρεις ρίψεις με τρία βελάκια που έχεις στα χέρια σου. 

Μετά πρέπει να εξασκηθείς στα μαθηματικά. Ξεκινάς από το 501, πρέπει να μηδενίσεις μόνο που το τελευταίο βελάκι πρέπει να είναι διπλό. Σε αυτό το σημείο υπάρχουν δεκάδες συνδιασμοί και δεν σκοπεύω να σε ζαλίσω με αυτά. Αυτό όμως κάνει το παιχνίδι ακόμα πιο δύσκολο γιατί μιλάμε για τη λεπτομέρεια της λεπτομέρειας ! 

Θέλει αυτοσυγκέντρωση, ψυχραιμία, σωστούς υπολογισμούς και να μην αφήσεις τα συναισθήματα σου να σου χαλάσουν την εστίαση στον στόχο. Πρέπει άμεσα να καθαρίζεις το μυαλό σου από μια αποτυχημένη ρίψη και να συνεχίζεις στην επόμενη σαν να μη συνέβη τίποτα. Να αντέχεις την πίεση που σου ασκούν οι επιδόσεις του αντιπάλου σου. Να μην υποτιμήσεις κανέναν γιατί το παιχνίδι είναι απολύτως αξιοκρατικό. Όποιος δεν ρίχνει καλά, χάνει. Η εμπειρία βέβαια στο πως θα κλείσεις και πως θα διαχειριστείς την πίεση ευνοεί τον έμπειρο παίκτη αλλά πρέπει να παίξεις για να κερδίσεις. 

Πρέπει να ξεπεράσεις ότι η μηχανική του είναι μονότονη καθώς όλο το σώμα είναι σχεδόν νεκρό εκτός από το χέρι που ρίχνει. Εκατοντάδες κόσμος κάηκε λόγω της υπερπροπόνησης και κέρδισε τενοντίτιδες, θλάσεις και αλλά μυικά προβλήματα. Χέρι είναι, δεν είναι σιδερένιος βραχίονας. 

Αντε και έμαθες να ρίχνεις και να μετράς σωστά. Η αγωνιστική εμπειρία δεν συγκρίνεται. 150 ώρες προπόνησης δεν συγκρίνονται με έναν αγώνα. Εδώ υπάρχει και μια διαφορά με τα κλασικά αθλήματα. Στην προπόνηση η μυική μνήμη είναι τέτοια που πχ το μπάσιμο στο μπάσκετ δεν το σκέφτεσαι και πολύ. Στα darts όταν στήνεσαι και το μυαλό πηγαίνει πέρα δώθε, όσο καλή μηχανική και αν έχεις, το βελάκι δεν πάει ποτέ στο ρημάδι το τετραγωνίδιο ! 

Σε προσωπικό επίπεδο που λες στην αρχή με μύησε ένα φιλικό μου ζευγάρι. Έπαιζα όταν μπορούσα πίνοντας μια μπύρα στο μπαρ το σκοτεινό. Αργότερα μου έκαναν δώρο ένα στόχο και αγόρασα τα πρώτα μου βελάκια. Στο σπίτι ήταν πιο εύκολη η προπόνηση. Βλέπεις κάτι στην τηλεόραση, βάζει διαφημίσεις, ρίχνεις. Κάνεις μια γραφειοκρατία για τη δουλειά, γίνεται το κεφάλι σου κουδούνι, κάνεις ένα διάλειμμα, ρίχνεις. Έφτασα σε ένα μέτριο επίπεδο. Στο Orient Express, το μπαρ που παίζω μουσική ως DJ, κάνει τουρνουά κάθε εβδομάδα και σκέφτηκα πως έπρεπε να δηλώσω συμμετοχή για να βελτιωθώ. 

Στην αρχή έτρωγα τη μια σφαλιάρα μετά την άλλη. Μετά άρχιζα να κερδίζω και μερικά παιχνίδια. Αργότερα έφτανα μέχρι τα ημιτελικά. 

Πριν από λίγες ημέρες, κέρδισα το πρώτο μου κύπελλο! Βγήκα πρώτος ! 

Μάλιστα είναι συλλεκτικό καθώς είθισται στα τουρνούα, ο νικητής να παίρνει ένα μπουκάλι ουίσκι. Ήταν η πρώτη φορά που άλλαξε το έπαθλο και έγινε κύπελλο αλλά γράφτηκε εγκληματικά ανορθόγραφα. Ιδού : 




Μικρό το κακό. Τους περισσότερους αντιπάλους μου τους κέρδισα 2-1 και στον τελικό 3-2, δια πυρός και σιδήρου ! Πόσες φορές είπα «δεν θα τα καταφέρω» και συνέχιζα. Πόσες φορές γύρισα χαμένο παιχνίδι. Πόσες φορές έκανα την έκπληξη και κέρδισα το φαβορί. Στους άγραφους νόμους των τουρνουά είναι να κάθονται όλοι μέχρι το τέλος. Σε έμενα δεν έκατσε κανένας ! θύμωναν και έφευγαν ! Δεν πειράζει, το καταχάρηκα! 

Από την όλη ένταση το μόνο που θυμάμαι είναι που ακριβώς πήγε το τελευταίο βελάκι που έκρινε και το αποτέλεσμα του τελικού ! Τίποτα άλλο ! Όλες οι άλλες βολές διαγράφηκαν απο τη μνήμη μου !! 

Φοβερή εμπειρία. Αισθάνθηκα ότι έκανα διάδρομο για 8 ώρες συνέχεια ! 

Βέβαια δεν τρέφω αυταπάτες, δεν είμαι Τσίπρας. Δεν ήταν δα και το πανελλήνιο πρωτάθλημα, ένα μέτριου επιπέδου τουρνουά ήταν και δεν πιστεύω να το ξαναπάρω. 

Ως παίκτης δεν είμαι τίποτα το σπουδαίο. Αξιοπρεπής θα έλεγα. Όμως ως εμπειρία ήταν εξαιρετική, το κατευχαριστήθηκα και μου έδωσε πολλά μαθήματα μαζεμένα !

Σάββατο, 17 Ιουνίου 2017

ΜΕΤΑ ΜΟΥ ΛΕΣ ΝΑ ΒΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ



Το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, με κάλεσαν στα αγέρωχα όρη της Ευρυτανίας. 

Δύσκολη διαδρομή με συνεχείς στροφές, αλλά σε αποζημιώνει η θέα, το χαοτικό ύψος  και η απεραντοσύνη των βουνών. Στον εθνικό δρόμο, ναι ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΔΡΟΜΟ Καρπενησίου – Αγρινίου, σταμάτησα να ξαποστάσω σε ένα σταυροδρόμι που είχε μια πέτρινη βρύση και ένα κιόσκι. 

Άναψα ένα τσιγάρο, απόλαυσα τη θέα με το ποτάμι να ελίσσεται ανάμεσα στα βουνά και πήρα βαθιές ανάσες για να απορροφήσω όσο περισσότερο οξυγόνο μπορούσα. 

Άρχισα να παρατηρώ γύρω μου. Διαπίστωσα πως η βορειότερη χώρα της Αφρικής δεν έχει καμία νομιμοποίηση να λέγεται ευρωπαϊκή. Μέτρησα, ακριβώς, μέτρησα ….14 πινακίδες ! 

Για τα ίδια μέρη παλιές και καινούριες. Κάθε πικραμένος έβαζε και μια δική του με το χωριό του. Άλλοι είχαν μια εκκλησία, ένα μουσείο, μια κατασκήνωση, ότι να ναι……. Σε ένα κανονικό κράτος του δυτικού κόσμου, ένα ευρωπαϊκό κράτος θα είχαν μια μεγάλη πινακίδα με όλους τους προορισμούς στην κατεύθυνση προς Αγρίνιο, άλλη μια στην κατεύθυνση προς Καρπενήσι και άντε άλλη μια ακριβώς πάνω στη στροφή. Σου παραθέτω δύο φωτογραφίες ενδεικτικά.








Θα είχαν ένα πλέξι γκλας με τον χάρτη του νομού και το σύνηθες «You are Here». Θα είχαν κάνει πιο όμορφο το χώρο ώστε να σταματάει ευχάριστα, άνετα και με ασφάλεια ο ταξιδιώτης. Στο κιόσκι που το έφτιαξε ένας κυνηγετικός σύλλογος, η πινακίδα που αναφέρει αυτή τη δωρεά ήταν στο μέγεθος της μιας πλευράς ! Μας πέρασαν όλους για μύωπες; 

Θα μου πεις : Για τις πινακίδες κάνεις έτσι; Πιστεύω πως οι πινακίδες είναι δείγμα πολιτισμού. Όχι για τους ντόπιους αλλά για τους τουρίστες και τους επισκέπτες. Δείχνεις ότι τιμάς τον άλλον που κάνει τον κόπο και μπαίνει στα έξοδα για να επισκευθεί τον τόπο σου. Είσαι υποχρεωμένος να τον διευκολύνεις. 

Απορώ με την προχειρότητα και την αισθητική. Κανείς δεν το είδε; Κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε; Αυτός που το έφτιαξε, του άρεσε; Ο προϊστάμενος του το είδε; Άρεσε και σε αυτόν; 

Τι έχουμε πάθει όλοι; Αντί να αποζητούμε το ωραίο και το όμορφο, βολευόμαστε με την ασχήμια και την αθλιότητα. Συνηθίσαμε στην παρακμή. Εκφυλίστηκε η αισθητική μας. 

Μετά μου λες να βγούμε από τα μνημόνια και να μπει η χώρα μας σε τροχιά ανάπτυξης. 

Εδώ καλά καλά, σε μια διασταύρωση Εθνικού Δρόμου είμαστε τόσο άχρηστοι που φτιάχνουμε άσχημα πράγματα και οι ντόπιοι ούτε καν διαμαρτυρήθηκαν… 

update 22/6/2017: Δεν ξερω αν το παρον ποστ επαιξε καποιο ρολο αλλα μου εστειλαν φωτογραφιες απο το συγκεκριμενο σημειο με μερικες πινακιδες λιγοτερες. Οι 14, εγιναν 9. Δεν ειναι οτι καλυτερο αλλα μια βελτιωση ειναι παντα μια βελτιωση.