Τετάρτη, 4 Μαΐου 2016

ΕΔΕΙΡΕΣ ΤΟΝ ΚΛΕΦΤΗ; ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΣΑΙ !




Πριν από λίγες ημέρες συνέβη κάτι παράδοξο που αξίζει σχολιασμού. 

Στο Αγρίνιο, πατέρας και γιος έπιασαν επ’αυτοφώρω τον διαρρήκτη. Δεν έμειναν με σταυρωμένα τα χέρια και του έριξαν ένα χέρι ξύλο. Ο Αλβανός κλέφτης από το νοσοκομείο που τον έστειλαν, τους έκανε μήνυση και τώρα τραβιούνται οι άνθρωποι με την αστυνομία. 

Διάβασα διάφορα στον παγκόσμιο ιστό. Αυτά τα θολοκουλτουρέϊκα που απεχθάνομαι. Και δεν έπρεπε, και πάνω από όλα ανθρωπισμός, και ας περίμεναν την αστυνομία, και όχι τόσο σκληρά χτυπήματα και όχι πια σκουπίδια σε θάλασσες και ακτές που θα έλεγε και ο συμπαθής πελεκάνος. 

Άκουγα δε και στο αυτοκίνητο την ραδιοφωνική εκπομπή στον ΣΚΑΙ με τη Χριστίνα Βίδου και έναν άλλον τύπο να λένε αυτά τα γλιτζιάρικα politically correct σχόλια τύπου «είναι πολύ δύσκολα θέματα, πολύ προσωπικά ζητήματα, η αλήθεια είναι κάπου στη μέση» και τα μάτια της κουκουβάγιας είναι λαχανί. Όλη αυτή η απύθμενη υποκρισία συνήθως ισχύει μέχρι το κακό να μας χτυπήσει την πόρτα και μπει μέσα. Μετά αλλάζουμε γνώμη και ο ψευτοανθρωπισμός πάει για τάβλι στον Κένταυρο 8. Σαν την συριζαία λαμπρή κυρία που πάτησε like στο facebook όταν διάβασε για την κατάληψη των ψευταλληλέγγυων αλλά επαναστάτησε όταν έμαθε πως ήταν το δικό της κτίριο. 

Είναι τοις πάσι γνωστό πως η εγκληματικότητα έχει αλλάξει. Με τη μουλτι κουλτι κοινωνία και την εισροή εθνικοτήτων που δεν δίνουν μεγάλη σημασία στην ανθρώπινη ζωή, τα πράγματα έχουν γίνει εμφανώς χειρότερα. 

Αντί να συζητάμε μήπως πρέπει να αλλάξουμε το πλαίσιο είτε για τη χρήση των όπλων από την αστυνομία είτε για την αυτοπροστασία των πολιτών, φτάνουμε σε σημείο να κατηγορήσουμε όποιον υπερασπίζεται την περιουσία του. 

Αυτό δεν είναι τυχαίο. Όποιος υποστηρίζει την αναρχία, την ασυδοσία και το μπάχαλο, προφανώς και τάσσεται υπέρ του κλέφτη και του εγκληματία. 

Λες και δεν μάθαμε για φόνους για 50 ευρώ, λες και δεν κόπηκε η καρωτίδα του Μιχάλη Καντάρη για μια κάμερα, λες και δεν έχουν βασανιστεί μέχρι θανάτου ηλικιωμένοι για λίγα ευρώ. Λες και οι εγκληματίες έχουν ιερό και όσιο και δεν διστάζουν να τερματίσουν τις ζωές των άλλων. Λες και αυτά δεν έχουν γίνει. 

Επειδή στο παρόν blog παίρνω θέση και δεν κάνω πολιτικάντικα σχόλια, η θέση μου είναι ξεκάθαρη. Καλά του έκαναν. 

Κανονικά η μήνυση του κλέφτη θα έπρεπε να αγνοηθεί. 

Από πού και ως που εισβάλλεις στην περιουσία του άλλου; 

Από πού και ως που όταν πιάνεις τον κλέφτη θα ανοίξεις διάλογο μαζί του; 

Ξέρεις τι κουβαλάει μαζί του; 

Μήπως πρέπει να περιμένεις για να διαπιστώσεις αν θα το χρησιμοποιήσει και θα έχεις όλο το χρόνο να σκεφτείς αν θα κινηθείς εναντίον του; 

Από πού και ως που δηλαδή θα εισβάλλει κάποιος στον χώρο σου και θα απειλήσει τον προσωπικό σου μόχθο, ότι απέκτησες με τον κόπο σου, τα παιδιά σου, την οικογένεια σου, τη ζωή σου και εσύ θα πρέπει να κάνεις ως κότα; 

Ακόμα και αν η αντίδραση είναι υπερ το δέον σκελήρη, τη δικαιολογώ απολύτως από το σοκ του αιφνιδιασμού, τον θυμό και την αδικία. 

Ρε πάτε καλά; 

Έχετε μπουκώσει τον εγκέφαλο σας από το σανό της αριστερίζουσας εθνομηδενιστικής θολοκουλτούρας του τίποτα; 

Τραβιούνται οι άνθρωποι στα κρατητήρια επειδή υπερασπίστηκαν το βιος και την περιουσία τους; Την ίδια τη ζωή τους; 

Αν ανοίξουμε τον ασκό του Αιόλου και δεν δείξουμε δυναμική απάντηση απέναντι στην εγκληματικότητα, ο σώζων εαυτώ σωθήτω και μετά μην ακούσω υποκριτικά δάκρυα! 

Απεχθάνομαι τις διαδηλώσεις αλλά αν γινόταν ένα συλλαλητήριο υπέρ του πατέρα και του γιού θα πήγαινα και με μεγάλη μου χαρά. 

Μου εύχομαι να μη μου τύχει. Σε αυτή την περίπτωση, αν έχω τη δυνατότητα βέβαια να αντιδράσω, ειλικρινά δεν ξέρω πως θα φύγει ο κλέφτης από το σπίτι μου..

 



0 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου