Σάββατο, 30 Οκτωβρίου 2010

YOU WILL MEET A TALL DARK STRANGER


Το μαγικό χαρακτηριστικό του Γούντι Αλλεν είναι πως αποτυπώνει καλύτερα από τον καθέναν τις νευρώσεις της πόλης. Ο τίτλος μακρινάρι της συγεκριμένης ταινίας, δεν θα υποστηρίξει κανείς ότι είναι η αποκορύφωση της δημιουργικής πορείας του αλλά όπως και να χει είναι Γούντι Αλλεν…

Η ατμόσφαιρα χαρακτηριστική και το soundtrack ισως περισσότερο από ποτέ, εχει λίγο παραπάνω κλασσική μουσική με πρώτο και καλύτερο τον Μότσαρντ.

Δεν είναι από τις κωμωδίες που ξεκαρδίζεσαι από τα γέλια. Δεν εντυπωσιάζεσαι από τις ατάκες και δεν παίζει καν ο Γούντι.

Σε σχεδόν παράλληλες ιστορίες ο Αλλεν αγαπάει τους ηρωες του χωρίς να τους κρίνει. Απεικονίζει αδιέξοδα που λίγο ως πολύ έχουμε έρθει όλοι μας και το τέλος μπορείς να το βάλεις μόνος σου. Δεν σου το υποδεικνύει.

Η ταινία αναφέρεται στην ιδεολογία του εφήμερου των ημερών μας. Δεν παλεύουμε τίποτα. Πάμε παρακάτω πιστεύοντας ότι όλα θα διορθωθούν μόνα τους. Στις σχέσεις μας δεν προσπαθούμε να βελτιωθούμε και να τις βελτιώσουμε αλλά αποχαυνωμένοι από την οθόνη, πάμε παρακάτω.  

Οι ερμηνείες άψογες από όλους και ανώτεροι μεταξύ ισων, αυτές του σερ Χοπκινς και της Τζέμα Τζόουνς.

Συνοπτικά, ωραία σπουδή, άψογο στήσιμο, γρήγοροι ρυθμοί και θα περίμενα πιο σπιρτόζικους ( για Γούντι ) διαλόγους.

Πολλές φορές στη μεγάλη πολη ισχύει το: «καμιά φορά οι αυταπάτες λειτουργούν πολύ καλύτερα από τα φάρμακα..»

Με άριστα το δέκα: 7

Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2010

Η ΔΙΑΚΑΝΑΛΙΚΗ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ


Έχω την εντύπωση πως αυτές οι εκλογές είναι ισως οι πιο άθλιες ολων των εποχών. Τις εποχές τις μετράω από τη δεκαετία του 80 και μετά καθώς λόγω κοινωνικών συνθηκών πάσα σύγκριση με πριν είναι μάλλον μάταιη.

Εχουμε εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Με μια σπουδαία μεταρύθμιση, αυτή του Καλλικράτη. Ακουσες κανέναν να μιλάει για την τοπική αυτοδιοίκηση; Σύσσωμη η αντιπολίτευση για να πάρει εύκολους ψήφους το έριξε στο μνημόνιο. Διαμαρτυρηθείτε για την κακή οικονομική κατάσταση μας λέει.
Εύκολο.

Ο Γιώργος Παπανδρέου προσπάθησε να κάνει την κίνηση ματ αλλά το φτασε μέχρι το ρουα. Η απειλή περι εκλογών μου φαίνεται λογική. Με άλλα λόγια μπορεί να διατυπωθεί ως εξής:

«Αν πάτε να ψηφίσετε χαλαρά, ξέρω ότι θα με μαυρίσετε. Γίνεται μια μεγάλη προσπάθεια με τα καλά της και τα στραβά της αλλά δεν μπορεί την επόμενη μέρα να με κοιτούν περίεργα οι ευρωπαίοι δανειστές ότι στην Ελλάδα ζούμε στον κόσμο της νεας φυτίνης και δεν έχουμε καταλάβει σε ποιο σημείο βρισκόμαστε. Δεν μπορώ την επαύριον να έχω να τσακώνομαι με τον Σαμαρά και τον Τσίπρα ότι δεν με θέλει ο λαός και ότι αυτά που προσπαθώ να κάνω, τα επιδοκιμάζει η μειοψηφία, οπότε είμαι ανίσχυρος. Δεν μπορεί το μήνυμα που θα δώσει η Ελλάδα σε ολο τον πλανήτη να είναι ότι σε μια προσπάθεια νοικοκυρέματος, κανείς στην Ελλάδα δεν τη θέλει…»

Από την άλλη όμως Εθνικές εκλογές δεν μπορούν να γίνουν, οπότε η απειλή ακούγεται ως χειμερινό αστείο.Την τρίτη δόση δεν θα την πάρουμε. Θα βουλιάξουμε ακόμα περισσότερο και φυσικά μη νομίζει κανείς πως ο Σαμαράς ( αν βγει ) δεν θα κάνει ακριβώς τα ιδια. Πιστεύει κανείς ότι μπορεί να γίνει το περίφημο πρόγραμμα παρωδία – Σε ένα χρόνο μηδενίζω το χρέος;

Αν ηταν ετσι θα το είχε ηδη κάνει ο Παπανδρέου εκτος και αν είναι βιτσιόζος και θέλει να τον βρίζουν ολοι. Ο Σαμαράς θα πει ότι και όλοι οι άλλοι ( παραλάβαμε χάος ) θα προσθέσει με στόμφο ότι ο Γιώργος τα παράτησε και θα συνεχίσει στο ιδιο μοτίβο. Φοβάμαι όμως, επειδή τη διακυβέρνηση της Ν.Δ. τη γνωρίσαμε, ότι θα είναι απείρως χειρότερη και δεν ξεχνώ πως αν ο Καραμανλής ηταν σοβαρός, θα μπορούσε όταν είχε ολη την κοινωνία μαζί του, να το είχε μαζέψει το πράγμα και να μη φτάναμε σε αυτά τα χάλια.

Δυστυχώς ο Παπανδρέου κάπου τα μάσησε στη διακαναλική. Και όχι μόνο αυτό, αλλα τα ξεχείλωσε. Μεγάλες απαντήσει σε σημείο που ξεχνούσες την ερώτηση, δεν θα έλεγα ότι ηταν τόσο σαφής και πέταξε κάτι άδεια περι εκλογών για να πιάσει γεμάτα. Είναι άλλο πράγμα να εξηγήσεις στον κόσμο τη σοβαρότητα της ψηφοφορίας και γιατί θέλεις τη στήριξη και είναι άλλο πράγμα να λες σαχλαμάρες περί εκλογών και να εκτίθεσαι άδικα.
Δεν πιστεύω ανεξαρτήτως αποτελέσματος ότι θα πάμε σε εκλογές. Δεν συμφέρει κανέναν. Ούτε και είναι εποχές που η πολιτική εξουσία είναι ακριβώς προνόμιο.  Όπως και να βγει η ζαριά, θα το βαφτίσουμε είτε νίκη του Καλλικράτη είτε νίκη δική μας και θα πάμε παρακάτω.
Το θετικό της διακαναλικής είναι πως επιτέλους οι δημοσιογράφοι μπορούσαν να επιμείνουν στις ερωτήσεις τους και να επανέρχονται αλλά ο Γιώργος στο τέταρτο της απάντησης του έλεγε τα ιδια πράγματα επι πέντε φορές.

Εκ του ασφαλούς σχολίασε ο Χατζηνικολάου λέγοντας πως δεν τέθηκε το συγκλονιστικό ερώτημα αν είχαμε άλλο μονοπάτι για τη σωτηρία πέραν του μνημονίου. Μια ερώτηση που αν ετίθετο θα άλλαζε το ρουν της νεότερης πολιτικής ιστορίας μας. Τι θα περίμενες να σου απαντούσε ρε αρχηγέ, πως «ναι βεβαίως και είχα, αλλά το μνημόνιο είχε πιο ωραίο χρώμα, άρωμα και γεύση και διάλεξα αυτό    »;
Σωστά όμως σημείωσε πως ο πρωθυπουργός δεν ρωτήθηκε για τα εθνικά θέματα. 

Εκτιμώ την προσπάθεια του Γιώργου Παπανδρέου αλλά το κομβικό σημείο είναι το εξης: 
Πιάσε 5-10 μεγαλοσχήμονες και ανάγκασε τους είτε να επιστρέψουν τα κλεμμένα πίσω είτε να τους βάλεις στη φυλακή. Ετσι θα πάρει κουράγιο ο Ελληνας για να κάνει και υπομονή και θυσίες και να μη σε πάρουν με τις πέτρες οπως είπες στη Βουλή. Οπως μου λεγε και ενας γέροντας στο χωριό μου: Suspect παιδάκι μου, δεν το καταλαβαίνω αυτο. Ζητά το κράτος, ο κλέφτης, να μην κλέβουμε;


Οσο αγαπητέ κ. Πρωθυπουργέ κανείς δεν πιάνεται και κανείς δεν τιμωρείται τότε θα εχεις σημαντικά εμπόδια σε οτι καλό πας να κάνεις. Και μη μου πεις οτι "υπάρχουν υποθέσεις που είναι στη δικαιοσύνη" γιατί στο χέρι σου είναι να επιταχυνθούν οι ρυθμοί και να φανούν τα αποτελέσματα. Τι στο κέρατο Πρωθυπουργός είσαι τότε...;

Ζω στην Αθήνα. Δεν ξέρω τι να ψηφίσω. Καταρχήν δεν θέλω να τιμωρήσω τον Παπανδρέου γιατί αφενός εκτιμώ τη διάθεση του να αλλάξε κάτι. Αφετέρου δεν είναι σαν τους προηγούμενους με βατοπέδια, siemens, ομόλογα και λοιπές υπέροχα κατάμαυρες  ιστορίες. Με τη λογική του μη χείρον βέλτιστον, τα επη του επανιδρυτή του κράτους και του σκληρού τιμωρού των νταβατζήδων, δεν τα εχουμε. Προς το παρόν…

Για τον δήμο της Αθήνας, νομίζω ότι ο Κακλαμάνης πρέπει να φύγει χθες. Λέγαμε κάποτε για τα έργα βιτρίνας του Αβραμόπουλου, αλλά πλάκα πλάκα πέντε σιντριβάνια και τα πεζοδρόμια ελεύθερα για τους πεζούς τα βλέπεις στο κέντρο.
Ο Κακλαμάνης, αν δεν έβρισκε σθεναρή αντίσταση από τους κατοίκους θα ξήλωνε δυο πάρκα στα Πατήσια ( στην οδο Κύπρου κατάφερε και έκοψε 33 αιωνόβια δέντρα ) εχει ένα δήμο υπερχρεωμένο, στο κέντρο δεν μπορείς να κάνεις βόλτα πια και πραγματικά δεν τον θυμάμαι να έκανε κάτι. Μόνο κάτι φυλλάδια έστελνε στην πολυκατοικία μας με πηχιαίους τίτλους «το έργο μας» και όταν τα άνοιγες έβλεπες την παρουσία του σε κάτι εγκαίνια. Εξάλλου δεν θα ήθελα να στηρίξω την εθνικη ομοφιλοφύλων με την παρουσία του Ψινάκη. Για όνομα πια! Δεν κάνουμε επιτροπή για το greek idol ! ο Ψινάκης είναι καταπληκτικός στην τηλεόραση αλλά δεν μπορώ να τον δεχθώ ως πολιτική επιλογή! Τι κατάντια είναι αυτή; Για να βγαίνουν βιντεάκια στο youtube με τα «θεα τον έκανες αγάπη μου τον νόμο» που θα λέει στο δημοτικό συμβούλιο;

Τι έργο άφησε ο Κακλαμάνης για να τον ψηφίσω;

Από την άλλη,  ο Καμίνης φαίνεται σοβαρός άνθρωπος και ως συνήγορος του πολίτη ηταν θετικός, αλλά νομίζω ότι παρασύρεται στο να τσακώνεται με τον Κακλαμάνη και δεν με εχει εντυπωσιάσει.

Κατά τα άλλα, στον Δήμο της Αθήνας έχουμε τον Μιχαλολιάκο της Χρυσής Αυγής, - χαρήκαμε για τη γνωριμία – τον Σοφιανό του ΚΚΕ – εκει και αν χαρήκαμε – τον Κωνσταντίνου του ΑΝΤΑΡΣΥΑ με Πακιστανούς υποψηφίους παρακαλώ, – πως βαριέμαι, πως βαριέμαι – και τον Ηλιάδη της κοινωνίας των πολιτών. Στο site τους που μπήκα λένε κατι θαυμαστικά για τον Καποδίστρια, κάτι ευχές που δεν κοστίζουν σε τίποτα και δεν ξέρω αν από πίσω κρύβονται διάφορες μη κυβερνητικές οργανώσεις.  Την ψήφο μας διεκδικεί και η Πορτάλιου του Συριζα, του κόμματος που  σκίζεται για τους λαθρομετανάστες από τη μια και από την άλλη,  πρόσφατα έκανε ερώτηση στη Βουλη σχετικά με τη «Μακεδονική μειονότητα». Επίσης συμμετέχει και ο συμπαθής παρουσιαστής της ΕΤ1 Γιώργος Αμυράς, με το μόνο του προσόν ότι είναι ποδηλάτης και θέλει στην Αθήνα ποδηλατόδρομους.

Σε ότι αφορά τους υποψηφίους περιφερειάρχες ο Σγουρός έκανε νοικοκυρεμένη διαχείριση στη Νομαρχία και ο Κικίλιας είναι 80 χρονών και δεν το ξέρει. Τον είδα σε μια συνέντευξη του στο MEGA και με απογοήτευσε οικτρά. Μίλαγε με μια ξύλινη γλώσσα του 80, σχεδόν γκάριζε, έλεγε κάτι χαζοχαρούμενα ότι θα κάνει στην Αθήνα δρόμους του κρασιού, και σε ότι τον ρωτούσαν, απαντούσε λες και είχε αποστηθίσει τις διακυρήξεις της Ν.Δ. συνθηματολογικά. Εμεις κύριε Πρετεντέρη θέλουμε πράσινη ανάπτυξη, κοινωνική ευημερία, ισονομία, δικαιοσύνη, μπλα μπλα μπλα…. Θεέ μου, σκέφτηκα, αν αυτή είναι η νέα πρόταση, ο νεος και φέρελπις νεος,  βγες από τον τάφο Αντώνη Τρίτση και διοίκησε μας ξανά! Το πιο αστείο ήταν η τονικότητα του στο λόγο που έμοιαζε στον  κακοφωνίξ κάθε πολιτιστικού κέντρου στο 15ο χλμ και άνω, στην Αθηνών - Λαμίας.

Ο Αδωνις, έχασε πολύ λόγω του «χάρη στην ψήφο μου τρως» που είπε σε ένα τηλεθεατή στο extra 3. Σώπα ρε γίγαντα, δεν εργαστήκαμε, δεν προσπαθήσαμε, εσυ μας ταίζεις. Αυτός ο άνθρωπος δεν εχει κάποιον να του πει πως αν και ο λόγος του πολλές φορές παρουσιάζει ενδιαφέρον, χάνει από τις υστερικές τσιρίδες του;

Ο Ψαριανός είναι καλός για το ραδιόφωνο. Ο Δημαράς δεν είναι ανεξάρτητος, ούτε πιστεύω στους καιροσκόπους ανεξάρτητους που δηλώνουν παρών στο Μνημόνιο και μετά εναντιώνονται. Όταν βγαίνεις βουλευτής με ένα κόμμα, πως μετά δηλώνεις οτι είσαι ανεξάρτητος; Αν είσαι μάγκας παραιτήσου από το βουλευτικό έδρανο όπως έκανε ο Μιχαλολιάκος ( ο Βασίλης) και να δούμε τι ψάρια πιάνεις. Ο Μητρόπουλος είναι συμπαθής αλλα υποστηρίζεται από το Σύριζα που θέλει τους λαθρομετανάστες ολου του πλανήτη στην Ελλάδα, ο Αλαβάνος έφαγε ελάχιστα γιαούρτια στον Αγιο Παντελεήμονα, ο ζάμπλουτος που δεν καταλαβαίνω πως μιλάει για τους φτωχούς, ο Παφίλης του ΚΚΕ που δεν εχει τίποτα να μας πει και καταλήγουμε στον Διάκο των οικολόγων που αν τα σύνορά μας έφταναν μέχρι τη Λαμία θα πανηγύριζαν.

Σχεδόν μας αναγκάζουν να ψηφίσουμε κομματικά και όχι βέβαια για την αυτοδιοίκηση.  

Πάνε οι καλές μέρες που δίναμε και ένα 14% στον Λεβέντη, ετσι για να γουστάρουμε….

Τρίτη, 26 Οκτωβρίου 2010

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΟΝ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟ ΑΕΡΑ !


Μετά το άτυχο τέλος της πορείας μου επι 2,5 χρόνια στον Free Radio,  ακολούθησα όλα τα προβλεπόμενα στάδια:

Παγωμάρα, στενοχώρια, κατήφεια, ψάξιμο, συναντήσεις, προσδοκίες που χάθηκαν στη θάλασσα και ξανά μανά μέχρι που βρήκα ραδιοφωνική στέγη!

Μάλιστα, ο καλός θεός με λυπήθηκε και μου έδωσε δυο σπίτια. Αν στο μέλλον γκρεμιστεί το ένα, να μου μείνει το άλλο. Ετσι λοιπόν, τα μεσημέρια της Κυριακής αν πίνεις τον καφέ σου ή χωνεύεις και τα μεσημέρια της Πέμπτης αν είσαι στο γραφείο ή στο σπίτι σου, μπορείς εκει που χαζεύεις στον υπολογιστή σου ή ακους τα mp3 σου να συντονιστείς στους παρακάτω ραδιοφωνικούς ιντερνετικούς σταθμούς να μου κάνεις την τιμή να ακούσεις την εκπομπή μου.

Η εκπομπή Diggin Deeper επιστρέφει!

Κάθε Κυριακή μεσημέρι 14.00 - 16.00 στον CANNIBAL RADIO -  www.cannibalradio.com

Και

Κάθε Τετάρτη μεσημέρι  15.00 - 16.00 στον MUSIC HEAVEN -  www.musicheaven.gr

Η εκπομπή μου κινείται όπως και εγώ: στο χάος. Μουσικές που μου αρέσουν με ταξιδεύουν είτε στο σύμπαν της electronica σε chilling ηλιοβασιλέματα είτε στο ηχοτρόπιο του deep and soulful house με progressive πανσέληνους. Παράλληλα, σχολιάζω και λέω στο μικρόφωνο ό,τι κατεβαίνει στο ομιχλώδες του μυαλού μου, μέχρι να το πάρει χαμπάρι η διεύθυνση του σταθμού και να μου αποσυνδέσει το μικρόφωνο!

Βάλε να ακούσεις για 10-15’ και αν δεν σου αρέσει, κλείστο, κάνε κάτι καλύτερο, δεν πειράζει και πάλι φίλοι είμαστε.

Μου εύχομαι καλές μεταδόσεις και σε σένα καλή ακρόαση!

Κυριακή, 24 Οκτωβρίου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΖΑΖΗ



Τη ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΚΑΖΑΖΗ τη γνώρισα σε ένα σεμινάριο υποκριτικής που είχε την υπομονή και εγω την τιμή, να με διδάξει. Την ξεχώρισα γιατί ηταν πολύ απλή, προσιτή και προσήνης και με εντυπωσιασε το πόσο είχε δουλέψει το μάθημα της. Το πώς έχτιζε σιγά σιγά, το πώς μας πέρναγε σε κάθε καινούριο βήμα, το πώς μας υπενθύμιζε τα προηγούμενα και όλα αυτά σε ένα ολον άρρηκτα συνδεδεμένο, στο τέλειο παζλ.



Αναρωτήθηκα πως μια τόσο όμορφη, ικανή και άξια γυναίκα δεν είναι από τα πρώτα ονόματα στο γκρικ lifestyle και αυτός είναι ο λόγος που με οδήγησε να της πάρω τη συνέντευξη που ακολουθεί. Αν περιμένουμε από τα μαζικά μέσα επιρροής να μη μας βομβαρδίζουν με τους λαϊκοποπ σκυλάδες και να προβάλλουν έναν άνθρωπο της προκοπής σωθήκαμε….



Γεννήθηκες στο Λονδίνο και τη θεατρική σου εκπαίδευση την εκανες εκει.
Γιατί δεν συνέχισες στην Αγγλία;

Καταρχάς έκανα την ανεπίσημη θεατρική μου εκπαίδευση εκεί, γιατί ήμουν στο πανεπιστήμιο ταυτόχρονα και σπούδασα εκεί θέατρο σε μορφή εργαστηρίου. Την επίσημη, επαγγελματική θεατρική σπουδή την έκανα στην Ελλάδα. Στην Αγγλία δεν ήθελα να συνεχίσω. Αν και η ανατροφή μου υπήρξε αυτό που λένε πολύ-πολιτισμική, εγώ είμαι και αισθάνομαι Ελληνίδα μέχρι το κόκαλο. Στην Ελλάδα ήθελα πάντα να ζήσω μόνιμα, και θέατρο ήθελα να κάνω μόνο στην Ελλάδα και φυσικά,  στην Ελληνική Γλώσσα. Αυτό δεν το μετάνιωσα ποτέ.

Τι σε έκανε να γυρίσεις στην Ελλάδα;
 
Η ανάγκη να είμαι ριζωμένη στον τόπο μου όπου έχω την αίσθηση της ιστορίας και της συνέχειάς μου/μας…

Πες μου μερικά πράγματα που εχεις κάνει στην Ελλάδα...

 Έχω κάνει διάφορα και ετερόκλητα. Αν η ερώτηση αφορά μόνο το θέατρο, έχω κάνει μέσα στα χρόνια μια σειρά από μονολόγους και σε Αθηναϊκά θέατρα και στην επαρχία. Έχω συνεργαστεί, βεβαίως και με άλλους. Με ενδιαφέρει το μικρό, λιτό θέατρο που αποτελείται από το σώμα, την ψυχή και τη φωνή του ηθοποιού-ανθρώπου. Ό,τι σχετίζεται με τεχνικά μέσα που δήθεν διευκολύνουν και εντυπωσιάζουν, με αφήνει - ως καλλιτέχνη - αδιάφορη. Ορισμένες συνεργασίες από τις οποίες θεωρώ ότι πήρα πολλά πράγματα, υπήρξε η συνεργασία με την σκηνοθέτιδα Ελένη Σκότη και με την Αγγελική Γουδέ σε έργο Samuel Beckett. Τα τελευταία χρόνια συνεργάζομαι με τον ηθοποιό-σκηνοθέτη και δάσκαλο Μανώλη Ιωνά, και αισθάνομαι ότι είναι από τις πιο δημιουργικές συνεργασίες που έχω κάνει ποτέ.

Στην τηλεόραση πως και δεν σε είδαμε;

Στην τηλεόραση δεν έχω επιχειρήσει να δουλέψω ποτέ. Να φανταστείτε, δεν έχω πάει ούτε σε ένα casting. Η αλήθεια είναι δεν με έλκει καθόλου η προοπτική ενός στούντιο και ενός συνεργείου και ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν την υποτιμώ την τηλεόραση, κάθε άλλο. Πιστεύω όμως ότι η υποκριτική στην κάμερα είναι άλλο είδος υποκριτικής, για το οποίο οφείλει κάποιος να έχει εκπαιδευτεί. Εγώ τέτοια εκπαίδευση δεν διαθέτω.

Η ελληνική θεατρική πραγματικότητα σε απογοητεύει ή σε ενθουσιάζει;
 
Με συναρπάζει. Δεν είμαι της άποψης ότι πρέπει λίγοι μόνο να κάνουν θέατρο. Πρέπει όλοι όσοι το επιθυμούν να κάνουν. Αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα, κι ας μην θεωρούνται όλα όσα γίνονται ποιοτικά. Προσωπικά δεν με αφορά ο λόγος για τον οποίο κάνει κανείς θέατρο. Ας είναι και από ψώνιο με την κακή έννοια. Πιστεύω πως ό,τι δεν αξίζει, αργά ή γρήγορα αυτοκαταργείται από μόνο του. Θέλω να μπορούν να κάνουν θέατρο όλοι όσοι το θέλουν. Σημαντικό επίσης είναι να βγούμε από τη νοοτροπία ότι αφού αυτοαποκαλούμαστε 'καλλιτέχνες', η ζωή και ο κόσμος μας χρωστάει. Όχι. Δεν μας χρωστάει κανείς καμιά , π.χ. επιχορήγηση. Όταν κάνουμε μια επιλογή να τη στηρίζουμε.

Αν ησουν υπουργος πολιτισμού τι θα άλλαζες για το καλύτερο του
ελληνικού
θεάτρου;

 Δεν ξέρω. Δεν θα μου άρεσε να μπω σε αυτήν την διαδικασία. Η τέχνη οφείλει να είναι εγγενής και όσο εστιάζουμε στο πολιτικό θεσμικό πλαίσιο για την τέχνη, τόσο απομακρυνόμαστε από το βίωμά της.

Ποια είναι τα καλά στοιχεία που εχεις εντοπίσει στο ελληνικό θέατρο

 Είναι πάρα πολλά.

Ποιες είναι οι αλλαγές που πρέπει να γίνου στο ελληνικό θέατρο;

 Θα καταλάβατε ότι μάλλον είμαι λίγο αιρετική. Καμιά αλλαγή δεν πρέπει να γίνει. Θα προκύψει από μόνη της όταν το απαιτούν οι συνθήκες και ο κόσμος. Για παράδειγμα, η τάση να ξεχνάμε το δικό μας το Ελληνικό και να καταπιανόμαστε και να υιοθετούμε τυφλά κάθε τι ξένο και 'πολύ-πολιτισμένο' θεωρώ και πιστεύω ήδη πεθαίνει. Κουραστήκαμε. Ο κόσμος κουράστηκε. Θα αντέξουν μόνο όσοι εννοούν αυτό που κάνουν και το στηρίζουν με κάθε κόστος. Άρα, όχι, δεν υπάρχουν αλλαγές που πρέπει να γίνουν επί τούτου. Εδώ είμαστε. Θα το δείτε.

Πως είναι δυνατόν στη χώρα μας να εχουμε περισσότερες θεατρικές σκηνές από του Λονδίνου;

Έχουμε περισσότερους ανθρώπους που τολμούν τα όνειρά τους. Που τολμούν να έχουν όνειρα. Ειδικά τα νέα παιδιά. Έξω τους έχει φάει προ πολλού το γρανάζι. Γι' αυτό οι μάζες στο Βορρά πίνουν και αυτοκτονούν. Εμείς εδώ κρατάμε ακόμα, κι ας θέλουν να μας πείσουν όλοι για το αντίθετο. Όταν επιχειρείς κάτι που το πιο πιθανό είναι να μη σου αποφέρει έσοδα και να μη σε κάνει γνωστό, και παρ' όλα αυτά το κάνεις, το σίγουρο είναι ότι είσαι ακόμα ζωντανός και ότι δεν σε έχουν στο χέρι.

Δεν είναι λίγο αστείο κάθε Ελληνας να θέλει να γίνει θιασάρχης και να
ζητά επιχορηγήσεις;
 
Νομίζω την έχω καλύψει την ερώτηση. Όχι. Είναι δείγμα ζωής. Κάποιες φορές λίγο ναρκισσιστικό, αλλά και λοιπόν; Αυτά τα λένε όσοι θα ήθελαν και αυτοί να κάνουν το ίδιο ή κάτι αντίστοιχο στη ζωή τους αλλά δεν το τολμούν.

Το γεγονός ότι κάθε χρόνο από λογής λογής εργαστήρια βγαίνουν κατά
μέσο όρο 700 ηθοποιοί, τι σκέψεις σου προκαλεί;

 Θαυμάζω την Ελληνική νεολαία - και όχι μόνο - που τολμά. Σίγουρα υπάρχουν και  παιδιά που κανένα ενδιαφέρον δεν έχουν για το θέατρο και ψάχνουν την δήθεν εύκολη φήμη, όμως εγώ δεν έχω γνωρίσει κανένα τέτοιο παιδί. Διδάσκω σε τρεις σχολές, και φέτος βλέπω την εβδομάδα 90 παιδιά και ούτε ένα από αυτά δεν είναι αυτής της νοοτροπίας. Το κάνουν επειδή τους γεμίζει και το γουστάρουν. Άλλωστε, το ποιος θα κάνει θέατρο επαγγελματικά και ποιος όχι είναι ζήτημα τελείως διαφορετικό. Η θεατρική παιδεία από μόνη της είναι τεράστιος πλούτος για έναν άνθρωπο. Μην τα βλέπουμε όλα πια τόσο χρησιμοθηρικά. Έλεος.  

Πες μου πέντε Ελληνες θεατρικούς δασκάλους που θαυμάζεις

 Είναι πολλοί και δεν θέλω να αδικήσω κάποιον.

Πες μου πέντε Ελληνες ηθοποιούς που ξεχωρίζεις

 Είναι πολλοί και δεν θέλω να αδικήσω κάποιον.

Πες μου πέντε ξένους ηθοποιούς που ξεχωρίζεις για το υποκριτικό τους ταλέντο

 Είναι πολλοί και δεν θέλω να αδικήσω κάποιον.

Ποιος είναι ο καλύτερος σου φίλος από τον θεατρικό χώρο;

 Είναι προσωπική η ερώτηση και δεν θέλω να απαντήσω.

Με ποιον Ελληνα σκηνοθέτη θα ήθελες να συνεργαστείς;

 Με τον Κωνσταντίνο Αρβανιτάκη.

Με ποιον ηθοποιό θα ήθελες να συνεργαστείς;

Με πολλούς.

Εστω ότι σου έλεγε ο σκηνοθέτης σου ότι για μια σκηνή θα έπρεπε είτε
να μείνεις γυμνή είτε κάνεις μια ερωτική πράξη. Θα το έκανες;
 
Όχι. Ξενόφερτες ανούσιες χαζομάρες. Αν με πείσει βέβαια για την καλλιτεχνική αναγκαιότητα για αυτό, βεβαίως.

Σε ποια παράσταση θα ήθελες να είχες παίξει;
 
Δεν μπορώ να σκεφτώ. Μου έχουν αρέσει και έχω ζηλέψει πολλές.

Ποιο θεατρικό εργο θα ήθελες να είχες γράψει εσυ;
 
Κανένα. Ποτέ δεν είχα τέτοιες φιλοδοξίες.

Κινηματογράφο παρακολουθείς;
 
Σπάνια, λόγω έλλειψης χρόνου περισσότερο. Μου αρέσει όμως πολύ.

Τανίες και σκηνοθέτες που ξεχωρίζεις;
 
Goddard, Tarantino, Truffaut, Almodovar..  

Εχει ποτέ κάνει μια σύγκριση μεταξύ θεάτρου και κινηματογράφου;

 Δεν μπορεί να υπάρχει σύγκριση, είναι δύο διαφορετικές αλλά ισότιμες τέχνες.

Για ποια θεατρική δουλειά σου είσαι περήφανη και πιστεύεις ότι ηταν η
καλύτερη που εχεις κάνει;
 
Δεν θέλω να τις ξεχωρίζω, αλλά είμαι συναισθηματικά δεμένη  περισσότερο την περίοδο αυτή με την Περσεφόνη του Ρίτσου που κάναμε με τον Μανώλη Ιωνά.

Είναι αλήθεια ότι η ομοφυλοφυλία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένη στο χώρο σου;

 Είτε είναι, είτε όχι, τι σημασία έχει;  Δεν μπαίνω σε τέτοιες διαδικασίες. Ο κάθε ένας πρέπει να είναι κοινωνικά ελεύθερος να είναι αυτός που είναι. Το μόνο που με ενοχλεί είναι η επιβεβλημένη προώθηση της ομοφυλοφιλίας μέσα από την τέχνη και την mainstream υποκουλτούρα. Είναι διεθνής αυτή η τάση. Προωθεί ένα ψέμα προς μίμηση και τη θεωρώ προσβλητική προς τους ομοφυλόφιλους..

Σε τι σε έχει αλλάξει ως χαρακτήρα η θεατρική σου ενασχόληση;
 
Δεν με έχει αλλάξει, νομίζω. Με κάνει να αισθάνομαι ζωντανή όμως. Πάντα συμβαίνει αυτό, με εξαίρεση κάποιες δυσάρεστες συνεργασίες. Ξέρετε, στο χώρο έχουμε μια τάση να θεωρούμε πώς κάτι δήθεν σπουδαίο κάνουμε και παραπαίρνουμε τον εαυτό μας στα σοβαρά. Αυτό μου τη δίνει αφάνταστα και μπορώ μέχρι και να φύγω από μια δουλειά για το λόγο αυτό.

Αν σου γινόταν μια πρόταση για μια κινηματογραφική ταινία, θα συμμετείχες;

 Αν είχα εμπιστοσύνη στον σκηνοθέτη ότι θα μου κάνει την υποκριτική εκπαίδευση που χρειάζομαι για να μην εκτεθώ, και αν η ταινία είχε κάτι να πει (για τα δικά μου πάντα κριτήρια), ναι, βεβαίως.

Το εισιτήριο των 20 και 25 ευρώ με τη δεδομένη κοινωνική κατάσταση σου φαίνεται φτηνό ή ακριβό; Μήπως πρέπει να μειωθεί ώστε το θέατρο να παραμείνει μια λαϊκή τέχνη;

 Δεν ξέρω να σας πω. Όταν ξοδεύουμε 20 ευρώ για δύο καφέδες και ένα παγωτό, ο λόγος που δεν πάμε στο θέατρο, σίγουρα δεν είναι ο οικονομικός.


Εστω ότι απέναντι σου εχεις έναν μαθητή ή έναν φοιτητή. Που εχει τα
μαθήματα και τη σχολή του, παίζει ποδόσφαιρο, και εχει account στο
facebook. Γιατί να έρθει στο θέατρο;

 Θα έρθει όταν συναντήσει κάτι που να του λέει κάτι και να μην τον βλέπει σαν νούμερο σε μια σελίδα του facebook. Αν και για αυτήν την κατηγορία ανθρώπων δεν έχω καμία απολύτως ανησυχία. Οι μεγαλύτεροι έχουμε το πρόβλημα, έχουμε αλλωτριωθεί.  Παρεμπιπτόντως, είμαι φανατική του facebook. Άλλο το ένα άλλο το άλλο. Οι πιο αρτηριοσκληρωτικοί  έχουν μια τάση να τα κατηγοριοποιούν έτσι τα πράγματα. 

Τα μαθήματα υποκριτικής που παραδίδεις σε τι πιστεύεις ότι μπορούν να
βοηθήσουν την παιδεία του ανθρώπου εν γένει;

Το θέατρο γενικώς  βοηθά τη παιδεία του ανθρώπου εν γένει. Είναι η μόνη τέχνη που στηρίζεται στον άνθρωπο (σώμα, ψυχή, λόγος, φωνή, συναίσθημα κ.λπ.) ολοκληρωτικά. Οι άλλες τέχνες (π.χ. ζωγραφική) βασίζονται στον άνθρωπο επί μέρους. Για το λόγο αυτό πιστεύω πως το θέατρο είναι η μόνη τέχνη (ας με συγχωρήσουν οι άλλοι) που αρχετυπικά αφορά όλους και για αυτό ενδιαφέρει τους περισσότερους ανθρώπους. Όσον αφορά τα δικά μου μαθήματα, θεωρώ είναι προσιτά σε όλους γιατί δεν προϋποθέτουν κάποια πρωτύτερη ειδική γνώση. Βέβαια, δεν θεωρώ ότι είναι για όλους. Για τον λόγο αυτό επιτρέπω στους καινούργιους να έρχονται δοκιμαστικά, για να διαπιστώσουν αν αυτό είναι όντως που ζητάνε ή θέλουν κάτι άλλο σχετικό με το θέατρο.

Ο ηθοποιός είναι και υποκριτής στη ζωή του;

 Ο καλός ηθοποιός δεν είναι υποκριτής ποτέ, ούτε στη ζωή ούτε στη σκηνή. Οι μεγαλύτεροι υποκριτές που έχω γνωρίσει βρίσκονται εκτός θεάτρου, και εκτός τέχνης εν γένει.

Το δικό σου σεμινάριο σε τι ξεχωρίζει;
 
Αφορά τον Αμερικάνικο ρεαλισμό, όχι το Αμερικάνικο θέατρο. Μέσα από αυτοσχεδιασμό και παιχνίδι ανακαλύπτει ο ηθοποιός πώς να δημιουργεί φανταστικές αλήθειες και να δρα μέσα από αυτές, σε ό,τι έργο κι' αν κληθεί να παίξει. Μαθαίνουμε πώς να πράττουμε σκηνικά  στ' αλήθεια και όχι πώς να παριστάνουμε ότι δήθεν πράττουμε. Έχει πλάκα.

Με τι ασχολείσαι αυτή την περίοδο;

 Μόλις ολοκληρώθηκαν κάποιες παραστάσεις της Περσεφόνης στο 2ο Διεθνές Φεστιβάλ του Θεάτρου Δρόμου, και έχω αρχίσει τα μαθήματα στις τρεις σχολές που διδάσκω αυτό το μάθημα: Στην Ανωτέρα Σχολή Δραματικής Τέχνης 'Αθηναϊκή Σκηνή' Κάλβου-Καλαμπόκη, μια κορυφαία κατά τη γνώμη μου δραματική σχολή. Η μόνη που έχει εισαγάγει επτά διαφορετικά μαθήματα υποκριτικής ανά έτος, δίνοντας στους σπουδαστές τεράστια εξοικείωση με την πρακτική δραματική τέχνη και με εκαιρετικούς δασκάλους. Στο Θέατρο Άκης Δαβής, όπου διεξάγουμε ένα ετήσιο σεμινάριο με τον Μανώλη Ιωνά, και στο Θέατρο των Αλλαγών στο οποίο διδάσκω Stanislavski τις Κυριακές. Προς το παρόν πνίγομαι. Θέλουμε να αρχίσουμε και πρόβες για ένα Αμερικάνικο έργο που φέραμε και το οποίο μετέφρασα, αλλά προς το παρόν δεν υπάρχει χρόνος.

Αγαπημένος προορισμός....

 Ελλάδα.

Θέμα συζήτησης που απεχθάνεσαι....
 
Ποιο κόμμα έφαγε τα περισσότερα..

Η πιο συχνή συμβουλή που δίνεις στους μαθητές σου...

 Κάντο. Μην κάνεις ότι το κάνεις.

Το καλύτερο κοπλιμέντο που σου έχουν κάνει;
 
Δεν είναι τα λόγια. Είναι η αναγνώριση κάποιων μαθητών ότι πραγματικά έχω να δώσω αλλά και θέλω πραγματικά να δώσω. Με πάθος. Δεν διδάσκω απλώς για να κάνω μια δουλειά και να πληρωθώ με την ώρα.  Η αναγνώριση αυτή είναι το μεγαλύτερο κομπλιμέντο που μπορεί να μου κάνει κανείς.

Αν είχες μπροστά σου τον πρωθυπουργό τι θα του έλεγες;
 
Δεν θα ασχολιόμουν μαζί του καν. Όχι μόνο τον τωρινό. Κανέναν.

Η τελευταία φορά που δάκρυσες...
 
Προσπαθώ να κλαίω συχνά. Το δάκρυ είναι πηγή ζωής. Είναι χαλάρωση.

Το νοημα της ζωης για σενα…

 Να ζεις τη στιγμή.

Οταν τα βρισκεις σκουρα...
 
Κλαίω και τα πράγματα παίρνουν τον δρόμο τους.

Σε ποια περίπτωση επιλέγεις να πεις ψέμματα..
 
Σε πολλές. Δεν θεωρώ το ψέμα κάτι κακό. Κακό είναι το ψέμα απέναντι στον εαυτό μας. Άμα πιάνω τον εαυτό μου να λέει ψέματα σε εμένα (συμβαίνει κι αυτό)  θυμώνω και στεναχωριέμαι.

Ποια κλισέ βαριέσαι αφόρητα

 Οι ταμπέλες 'ντάμα', 'σουμπρέττα', εντζενί κ.λπ. Μου τη δίνουν. Η ταμπέλα 'ταλέντο'.

Αν γύριζες το χρόνο πίσω, θα άλλαζες κάτι;
 
Θα ολοκλήρωνα τις θεωρητικές θεατρικές σπουδές που είχα κάποτε αρχίσει στο Loughborough University στην Αγγλία.

Πως περνάς τον ελεύθερο χρόνο σου;
 
Με τους δικούς μου ανθρώπους. Και έξω και μέσα.

Περιμενεις πως και πως

 Την ώρα του φαγητού.

Από το cd-player σου δεν λείπει...

 Η τζαζ και τα ρεμπέτικα.

Ημερομηνία που θα σου μείνει αξέχαστη...

 Τις ξεχνάω όλες συνήθως. Κακό αυτό..

Η καλύτερη συμβουλή που πήρες ποτέ ηταν...

« Να χαίρεσαι τη ζωή σου.»

ποια αναμνηση σε γαληνευει;

 Είναι προσωπική ερώτηση.

Σε ποια ερωτηση θες να απαντήσεις;

 Δεν είμαι celebrity να θέλω να απαντάω ή να μην απαντάω σε ερωτήσεις.

Ποια ερωτηση εχεις βαρεθει να ακους;

 Δεν αφήνω να μου κάνουν ερωτήσεις που δεν θέλω να απαντήσω.

Βαλε έναν τίτλο σε αυτή τη συνεντευξη

Έλα ντε.

= = =
Πληροφορίες για τη Χριστίνα μπορείτε να δείτε στο καλαίσθητο site της:
 
= = =
Το σχόλιο μου
= = =
Με μερικές απαντήσεις δεν ενθουσιάστηκα μεν αλλά σε γενικές γραμμές μου αρέσουν οι συγκεκριμένοι και ολίγον αιρετικοί άνθρωποι, άσχετα αν συμφωνώ ή διαφωνώ. Μια εναλλακτική άποψη αξίζει και πρέπει να ακούγεται… 

Τη φραση «πνευματικα δικαιωματα» τη βαριεμαι και ως σκεψη.
Ότι θελετε παρτε, αντιγραψτε, κλεψτε, βαλτε τρουφα και καλη σας ορεξη.
Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, μπορειτε να αναφερετε ότι το πηρατε από το www.suspectblog.gr


Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2010

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΤΣΟΛΙΑ


Όταν ο Βασίλης Τσολιάς μου ανακοίνωσε την  υποψηφιότητα του ως
περιφερειακός Σύμβουλος Κεντρικού Τομέα Αττικής με τον Κικίλια στην
αρχη απόρησα και μετά χάρηκα.
Απόρησα γιατί θυμήθηκα την ενδεκάτη εντολή που λέει ου μπλέξεις αλλά
χάρηκα γιατί δύσκολα βρίσκεις ανθρώπους που εχουν μια σίγουρη ζωη ως
δημόσιοι υπάλληλοι να μπαίνουν στη μάχη της καθημερινότητας, των
προβλημάτων, του πολιτικού μπλεξίματος, των ιερών και των ανίερων
συμμαχιών.


Γνωρίζω ότι ο
Βασίλης Τσολιάς δεν εχει ούτε 10 δις δολλάρια στην άκρη
και δεν ξέρει πώς να τα φάει, ούτε μπαμπά υπουργό, ούτε μπατζανάκη
πρωθυπουργό και στην προσπάθεια του, τον πιο αποφασιστικό ρόλο παίζουν
τα πόδια του, τα χέρια του και ότι κουβαλάει στο κεφάλι του.

Αποφάσισα λοιπόν να κάνουμε μια ανθρώπινη συνέντευξη σε ανθρώπινο στιλ
και όχι το πλαστικό και τυποποιημένο των μαζικών μέσων επιρροής ώστε
να διαπιστώσουμε τι εχει να μας πει. Αν βγει, θα χω να λεω για την
πρώτη παγκόσμια αποκλειστικότητα. Αν δεν βγει, δεν πειράζει, και  πάλι
φίλοι είμαστε και πάλι μπύρες θα πίνουμε...

Κάντε καφέ, ανάψτε τσιγάρο και απολαύστε τη.


= = =

Εισαι ο, και λέγεσαι...

 

Βασίλης Τσολιάς του Κωνσταντίνου και της Αικατερίνης!

Ετων;

 

33!

Νεος! Είσαι σίγουρος για την υποψηφιότητα σου; Δεν πέρασε κάποια
στιγμή από το μυαλό σου να πεις στον συνονόματο σου Κικίλια, <<Βασίλη
αστο καλύτερα, δεν είμαι εγω για αυτά...>>

 

Ο ίδιος ο Βασίλης Κικίλιας είναι ο νεότερος υποψήφιος Περιφερειάρχης. Πέραν της ηλικίας όμως, όλη η υποψηφιότητα του στηρίζεται στο στοιχείου του «νέου», δηλαδή αυτού που χωρίς να μπαίνει για πρώτη φορά στην πολιτική, εντούτοις φέρνει τις δικές του ιδέες και αντιλήψεις. Σε μια εποχή κρίσιμη για το αύριο του τόπου, εμείς οι νέοι δεν έχουμε την πολυτέλεια να απαξιώσουμε την κατάσταση και να κλειστούμε στα σπίτια μας περιμένοντας να φτιάξουν τα πράγματα από μόνα τους. Χρειάζεται ενεργητική συμμετοχή σε όλα τα επίπεδα. Γι’ αυτό και όταν ο Βασίλης Κικίλιας αποφάσισε να στελεχώσει το συνδυασμό του κυρίως με νέους και μου έκανε την πρόταση αυτή, δέχθηκα με χαρά. Είναι δύσκολος αγώνας, αλλά αξίζει να τον δώσουμε!

Κάνε μου μια μικρή ιστορική αναδρομή, πως έφτασες στην σημερινή
υποψηφιότητα σου;  

 

Ξεκίνησα από τα 16 μου να δραστηριοποιούμαι πολιτικά στο Βύρωνα, αρχικά ως μέλος ΜΑΚΙ και στη συνέχεια ως μέλος ΟΝΝΕΔ, στην οποία έφτασα από το 2004 εώς το 2010 να είμαι γενικός γραμματέας της τοπικής οργάνωσης. Συμμετείχα στα τέσσερα τελευταία συνέδρια της ΟΝΝΕΔ και το 2007, στο συνέδριο στα Καμμένα Βούρλα, είχα την τιμή να εκλεγώ από τους συνέδρους στην Κεντρική Επιτροπή της Οργάνωσης. Παράλληλα, από το 2005 ανάπτυξα και συνδικαλιστική δράση στους χώρους εργασίας μου με την παράταξη της ΔΑΚΕ.

Ουαου! Εντονη πολιτική δραση! Τελικά η πολιτική είναι μικρόβιο; Γιατί
μετα την αποστρατεία με την ΟΝΝΕΔ θέλεις να συνεχίσεις;

 

Η πολιτική δεν είναι από μόνη της μικρόβιο και δεν θα πρέπει να γίνεται. Θα πρέπει να γίνεται όμως μικρόβιο εάν χρησιμεύει σε κάποιον ως μέσο για να αλλάξει κάτι στον τομέα ενασχόλησης του. Ακριβώς αυτή τη λογική είχα εγώ από μικρός και για αυτό αποφάσισα να μην αποστρατευτώ πολιτικά μετά τη λήξη της πορείας μου στην ΟΝΝΕΔ.

Εστω Βασίλη ότι το σύστημα ήταν ετσι που ο ψηφοφόρος είχε μόλις ένα
σταυρό στη διάθεση του. Γιατί να προτιμήσει εσένα έναντι  κάποιου
άλλου από τους υποψήφιους του δικού σου ψηφοδελτίου; Σε τι πιστεύεις
ότι υπερτερείς έναντι των υπολοίπων; 

 

Δεν θεωρώ ότι υπερτερώ έναντι των υπολοίπων υποψηφίων με τον ίδιο συνδυασμό, προσπαθώ όμως να εκφράσω τον απλό ψηφοφόρο μέσα από την επαφή μου από πολύ μικρή ηλικία με τα προβλήματα της κοινωνίας, της εργασίας και του τόπου όπου ζούμε. Δεν θεωρώ ότι είμαι κάτι παραπάνω από τους ψηφοφόρους μου και θα ήθελα να με αντιμετωπίζουν ως έναν από αυτούς που ανέλαβε το δύσκολο έργο της εκπροσώπησης τους.

Οι δημοτικές εκλογές είναι πιο χαλαρές. Οπότε έχουμε τη δυνατότητα να
ψηφίσουμε ανεξαρτήτως κομματικών γραμμών. Ενας ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ
γιατί να σε ψηφίσει;

 

Ο ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ, όπως και της ΝΔ, του ΚΚΕ και των άλλων κομμάτων, είναι παράλληλα πολίτες που έρχονται σε επαφή με τα πραγματικά προβλήματα της καθημερινότητας, τα οποία είναι κοινά για όλους, ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης. Εγώ με αυτά τα πραγματικά προβλήματα θέλω να ασχοληθώ, και θεωρώ πως έχω αρκετά καλή γνώση τους μέσα από τη μακροχρόνια ενασχόληση μου με τα κοινά σε τοπικό, κομματικό και συνδικαλιστικό επίπεδο.

Εστω ότι εκλεγείς αύριο. Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνεις;

 

Κάποτε είχε γραφτεί: ψηφίστε εκείνον που σας υπόσχεται λιγότερα. Μετά τις εκλογές θα είστε λιγότερο απογοητευμένοι. Έχω αποφασίσει να το τηρήσω, λοιπόν, αυτό!



Τι εχεις για γούρι; 

Μα φυσικά… τα τσαρούχια μου! Γι΄ αυτό ζητώ από τις φίλες και τους φίλους μου που θα επιλέξουν να με ψηφίσουν να με κάνουν να βγω… με τα τσαρούχια!

Τι δουλειά κάνεις;

Εργάζομαι στον προαστιακό. Γενικά, μπήκα στην αγορά εργασίας αμέσως αφότου απολύθηκα από φαντάρος. Κόλλησα πολλά ένσημα σε αυτό που λέγεται ιδιωτικός τομέας. Ακόμα και ως υπάλληλος του Προαστιακού δεν είπα ποτέ όχι στις δύσκολες και υπεύθυνες δουλειές που μου ανέθεσαν. Είμαι περήφανος για τις δουλειές που έχω κάνει, περήφανος που έχω καταφέρει σε έναν μικρό βαθμό να βοηθήσω οικονομικά την οικογένειά μου. 

Δεν πιστεύω το Ε9 σου να είναι φορτωμένο... 

Οποιος δουλεύει, εχει ελαφρύ Ε9..


Γιατί δεν αράζεις στη σιγουριά του δημοσιουπαλληλικού βίου και θέλεις
να μπλέξεις με τα κοινά;
 
Επειδή σε ένα τόσο αβέβαια περιβάλλον κανένας μας δεν μπορεί να «αράξει» στη σιγουριά του. Και αν είχα εγώ την τύχη να γίνω δημόσιος υπάλληλος, πολλοί άλλοι συμπολίτες μας δεν την έχουν, και αυτοί σηκώνουν το μεγάλο βάρος της σημερινής κρίσης. Γι’ αυτό και θέλω να είμαι κοντά τους, να ακούω τα προβλήματα τους και να προσπαθώ, μέσα από την ενασχόληση μου με τα κοινά, να περάσω έστω και μικρές αλλαγές που θα βελτιώσουν το επίπεδο ζωής όλων μας.


Ψήφισες τον Αντώνη ή τη Ντόρα;

Ήμουν και είμαι Νέα Δημοκρατία.


Ο Καρατζαφέρης εχει μιλήσει για πολυκατοικία και για μεγάλη δεξιά
παράταξη. Θα ήθελες και συ μια Ν.Δ. με Καρατζαφέρη, Ντόρα, Βουλγαράκη,
ολους μαζί πίσω στο κόμμα;

Σίγουρα ο μόνος δρόμος για νικηφόρα προοπτική είναι η ενωμένη κεντροδεξιά παράταξη που θα απευθύνεται σε μεγάλο μέρος των πολιτών. Ωστόσο, δεν μπορεί πλέον να αποτελεί η ενότητα ή όχι της παράταξης θέμα προσώπων και κομματαρχών. Στις περυσινές ανοιχτές εκλογές για Πρόεδρο ΝΔ (αλλά και ΟΝΝΕΔ) φάνηκε ξεκάθαρα πως η βάση της παράταξης δεν χειραγωγείται από πρόσωπα και δεν ακολουθεί άκριτα τον οποιονδήποτε π.χ. βουλευτή, δήμαρχο, στέλεχος, συνδικαλιστή κλπ. Χρειάζεται να μιλήσουμε με όρους πολιτικούς, να μιλήσουμε για την κατάσταση σήμερα και το τι πρέπει να γίνει αύριο, να μιλήσουμε – αν θέλετε – για ιδέες και το όραμα της παράταξης για το μέλλον της χώρας. Αυτά θέλουν να ακούσουν από εμάς οι ψηφοφόροι, αυτοί που έμειναν πιστοί και αυτοί που προτίμησαν να απέχουν ή να μας καταψηφίσουν, όχι να δουν αν θα επιστρέψει στο κόμμα ο Α ή ο Β για να ξαναψηφίσουν. Σίγουρα, όμως, όσο περισσότεροι είμαστε, μπορούμε να καταφέρουμε πιο πολλά.

Ποια είναι η άποψη σου για τον Καλλικράτη; 

Οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις πρέπει να οδηγούν σε μόνιμα αποτελέσματα και σε οικονομική αυτονομία των μονάδων (περιφερειών, δήμων κλπ) που δημιουργούν. Όχι να υπακούν σε μικροκομματικές σκοπιμότητες. 

[ΣΣ. Εδώ θα μπορούσαμε να πλακωθούμε γιατί η άποψη μου για τον Καλλικράτη είναι εδώ: http://suspect-enjoys-the-silence.blogspot.com/2010/06/blog-post_08.html Το ξανασκέφτηκα γιατί ο Βασίλης είναι πιο δυνατός από μένα οπότε χωρίς απώλειες, συνέχισα τις ερωτήσεις…]

Στην Αθήνα έχουμε ένα τεράστιο πρόβλημα με τους λαθρομετανάστες. Έστω
ότι εκλέγεσαι. Τι σκοπεύεις να κάνεις για αυτό το θέμα;

Η μεταναστευτική πολιτική είναι αρμοδιότητα της κεντρικής κυβέρνησης. Όση γνώση και όση καλή πρόθεση να έχει κάθε εκλεγμένος στην Αυτοδιοίκηση, αυτή σίγουρα δεν αρκεί. Δεν έχεις ούτε τη δυνατότητα, ούτε την αρμοδιότητα να πάρεις όλες τις αποφάσεις. Θα φρόντιζα, λοιπόν, να πιέσω όσο μου περνάει από το χέρι Κυβέρνηση, Βουλή και Αυτοδιοίκηση να συνεργαστούν… χτες. Όσο συντομότερα, τόσο καλύτερα.

Γενικά θέλω να μου πεις, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων σου, τι σκοπεύεις
να κάνεις για την Αττική που μέχρι σήμερα δεν εχει γίνει;

Οι Κυβερνήσεις της Νέας Δημοκρατίας δρομολόγησαν ή και ξεκίνησαν πάνω από 30 δράσεις που θα έδιναν ανάσα στα εκατομμύρια των συμπολιτών μας που κατοικούν στο Λεκανοπέδιο. Όλα αυτά είτε σταμάτησαν, είτε σέρνονται. Η κήρυξη όσων πνευμόνων πρασίνου απέμειναν σε Εθνικούς Δρυμούς (ο Υμηττός είναι ένας από αυτούς που με αγγίζει και συναισθηματικά, καθώς όλοι εμείς στο Βύρωνα και στον Υμηττό έχουμε αγωνιστεί γι΄αυτό), η άμεση έναρξη εργασιών κατασκευής της μεγάλης γραμμής 4 του Μετρό που θα ανακουφίσει περιοχές του Κέντρου της Αθήνας (Δικαστήρια, Κυψέλη, Εξάρχεια, Κολωνάκι κλπ), το Βύρωνα, την Καισαριανή, θα διευκολύνει αφάνταστα τη μετακίνηση όσων σπουδάζουν σε σχολές της Πανεπιστημιούπολης του Ζωγράφου ή μετακινούνται πχ προς το Γαλάτσι ήταν συγκεκριμένο και μετρήσιμο έργο που μπήκε στις ράγες τα προηγούμενα χρόνια, αλλά το τρένο σταμάτησε ξαφνικά τον Οκτώβρη του 2009. Μερικά παραδείγματα έφερα. Ασφαλώς είναι πολύ περισσότερα αυτά που φιλοδοξούμε να κάνουμε.

Δοκίμασε κάποιος από τον πολιτικό χώρο να σε αποπάρει <<επειδή είσαι μικρός;>>

Υπήρχαν και αυτοί που είπαν πως «είμαι μικρός», όχι τόσο ως αδυναμία, όσο επειδή η πολιτική λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό ως μια κλειστή αγορά όπου οι παλαιότεροι έχουν τοποθετήσει εμπόδια εισόδου νεότερων. Ωστόσο είναι στο χέρι μας να κάνουμε την (φαινομενική) «αδυναμία» αυτή πλεονέκτημα, και να δείξουμε πως μπορεί να είμαστε νέοι και άπειροι από άσκηση διοίκησης, άλλα έχουμε ιδέες και αξίες που μας καθοδηγούν και θα μας επιτρέψουν να αλλάξουμε το κυρίαρχο μέχρι σήμερα πρότυπο πολιτικού στη χώρα μας. Το παλιό τραγούδι «είσαι μικρός και δεν χωράς» μπορεί να γαλούχησε πολλές γενιές, αλλά στο συνδυασμό που συμμετέχω δεν έχει καμία θέση.

Αν ήσουν ο Νικήτας Κακλαμάνης θα έβαζες στο ψηφοδέλτιο τον Ψινάκη;

Είμαι ο Βασίλης Τσολιάς και είμαι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με το Βασίλη Κικίλια σε Αθήνα, Βύρωνα, Ηλιούπολη, Δάφνη, Υμηττό, Καισαριανή, Γαλάτσι, Φιλαδέλφεια και Χαλκηδόνα. Ως υποψήφιος στον Κεντρικό Τομέα της Περιφέρειας Αττικής, λοιπόν, δεν έχω το χρόνο να σκεφτώ πράγματα που δεν περνούν από το χέρι μου.

Θα ήθελες στο μέλλον να βάλεις υποψηφιότητα για βουλευτής;

Είμαι υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος και σε αυτό το στάδιο με ενδιαφέρει η αυτοδιοίκηση πρωτίστως, θέλω να γνωρίσω καλύτερα αυτόν τον χώρο και να μπορέσω να δουλέψω δημιουργικά.

Εστω ότι είχες μπροστά σου τον Κώστα Καραμανλή. Τι θα του έλεγες;
Πρόεδρε, ξέρουμε ότι προσπάθησαν και προσπαθούν να σε ενοχοποιήσουν για τα πάντα. Να ξέρεις ότι η ηθική ακεραιότητά σου δεν αμφισβητείται από κανέναν από όσους τόσα χρόνια αγωνιστήκαμε στις τάξεις αυτής της παράταξης, από όλους εμάς που μας έκανες τόσες φορές περήφανους.

Η ιδια ερώτηση για τον Γιώργο Παπανδρέου...

Τελικά, κύριε Πρόεδρε, υπάρχουν ή δεν υπάρχουν λεφτά;


Εστω ότι ο Κικίλιας εκλεγεί. Ποια είναι η άποψή σου, η συνεργασία σας
με την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ θα είναι αρμονική ή λόγω κομματικής
ταυτότητας θα έχετε προβλήματα;

Τυχαίνει να βρισκόμαστε στην Αττική, όπου εδρεύει η κυβέρνηση και όλα τα υπουργεία, οπότε ο Περιφερειάρχης δεν θα έχει την πολυτέλεια να κάνει πράγματα που δεν συμβαδίζουν με την κυβερνητική πολιτική. Πέραν αυτού, βασικός στόχος της αυτοδιοίκησης είναι να βελτιώνει το επίπεδο ζωής των πολιτών και όχι να συμπολιτεύεται ή αντιπολιτεύεται την κυβέρνηση. Από αυτήν την άποψη εκτιμώ πως, τουλάχιστον όσο αφορά τον Βασίλη Κικίλια και το συνδυασμό μας «Αττική Νέα Προοπτική», θα υπάρχει η καλύτερη δυνατή συνεργασία με την κυβέρνηση  στα πλαίσια υλοποίησης του προγράμματος μας για βιώσιμη και ισόρροπη ανάπτυξη της Περιφέρειας Αττικής

Αν είχες τη δυνατότητα να κάνεις μεταγραφή ένα στέλεχος
  από το ΠΑΣΟΚ, ποιον θα διάλεγες;
Η πολιτική δεν είναι ούτε ποδόσφαιρο, ούτε μπάσκετ. Αυτό δεν σημαίνει ότι άξια στελέχη δεν υπάρχουν σε όλους τους πολιτικούς χώρους.

Ποια είναι η άποψη σου ως πολιτικός αντίπαλος για τον Καμίνη; 

Ο κ. Καμίνης υπήρξε επικεφαλής ανεξάρτητης αρχής. Δεν είναι ό,τι πιο υπεύθυνο να εγκαταλείπει κάποιος τη θέση του και να παρατάει τη δουλειά του στου δρόμου τα μισά για να εμπλακεί στον κομματικό ανταγωνισμό. Και μάλιστα για να είναι υποψήφιος σε μια πόλη που έχει και θα έχει δήμαρχο το Νικήτα Κακλαμάνη.

Το να σε ρωτήσω για τον Κικίλια, γνωρίζω εκ των προτέρων τι θα μου
πεις. Εχεις εντοπίσει κάποιο ελάττωμα του;

Εκείνο που του καταλογίζεται από αντιπάλους ως ελάττωμα, ότι δηλαδή είναι πολύ νέος έχει καταφέρει να το κάνει πλεονέκτημα.


Πως αντιμετωπίζεις τον <<εσωτερικό>> ανταγωνισμό;

Με αξιοπρέπεια και μετριοπάθεια. Στον πόλεμο οφείλουμε όλοι να είμαστε αδέλφια. Και ο καλύτερος να κερδίσει.


Υπάρχει η αίσθηση ότι αυτή η προεκλογική περίοδος είναι ιδιαίτερα
ήσυχη. Που πιστεύεις ότι οφείλεται αυτό;

Ο φανατισμός και οι εντάσεις του παρελθόντος σίγουρα έχουν υποχωρήσει. Κάθε εκλογή, όμως, έχει το πολιτικό της μήνυμα.


Ποια πολιτική προσωπικότητα θαυμάζεις;

Τον Κωστή Χατζηδάκη. Θαυμάζω την ψυχραιμία, τη μετριοπάθεια και τον απλό και κατανοητό τρόπο με τον οποίο μιλάει, όπως και την βαθιά γνώση των θεμάτων που χειρίζεται.

Τι ομάδα είσαι; 

Παναθηναϊκός. Τριφυλλάρα ασυμβίβαστα!

Αν ο Νικόλας Πατέρας σου ανέθετε το
management της ομάδας, τι θα άλλαζες;

Θα ρωτούσα Νίκο Πατέρα, γιατί μας κάνουν πέρα! Αστειεύομαι. Αυτό που θα προσπαθούσα να εγκαθιδρύσω την ψυχολογία του νικητή που έχουμε όλοι σε αυτήν την ομάδα από όταν την επιλέξαμε.


Αγαπημένος προορισμός.... 

Η Βίνιανη της Ευρυτανίας, ο τόπος από όπου κατάγομαι και όπου περνώ τα καλοκαίρια μου με την οικογένειά μου.


Θέμα συζήτησης που απεχθάνεσαι....

Η μιζέρια και η γκρίνια για κάποια δυσκολία που αντιμετωπίζουμε στη ζωή μας.

Η τελευταία φορά που δάκρυσες...

Όταν έχασα έναν αγαπημένο φιλο…..

Περιμένεις πως και πως…

Τη στιγμή που θα δημιουργήσω τη δική μου οικογένεια, που θέλω να είναι μεγάλη και ευτυχισμένη.

Από το
cd-player σου δεν λείπει... 

Παλιά κλασικά και αυθεντικά λαϊκά τραγούδια, αγαπημένες rock μπαλάντες, αλλά και δημοτικά τραγούδια από τον τόπο μου, τη Ρούμελη.

Ημερομηνία που θα σου μείνει αξέχαστη... 

Η 7η Μαρτίου 2004, όταν η Νέα Δημοκρατία έγινε Κυβέρνηση.

Η καλύτερη συμβουλή που πήρες ποτέ ήταν...

Την άκουσα από τον Κωστή Χατζηδάκη, το διάστημα που είχα την τύχη να με επιλέξει ως συνεργάτη του πολιτικού του γραφείου. Δεν θα την πω εδώ, όμως, αλλά θα προσπαθήσω να την τηρήσω σε όλη την προεκλογική μου εκστρατεία.


Ποια ερωτηση εχεις βαρεθει να ακους; 

Λεφτά υπάρχουν;

Βαλε έναν τίτλο σε αυτή τη συνεντευξη

Κάντε με να βγω… με τα τσαρούχια: Βασίλης Τσολιάς, για σας!

= = =
Το σχόλιο μου
= = =
Για πρώτη συνέντευξη αρκετά καλή μου φάνηκε. Μου φάνηκε όμως και αρκετά politically correct, σε θέματα που κάνουν τζιζ δεν τα ακουμπήσαμε και πολύ, με μπόλικες ευχές και πολύ πολύ προσεκτική γλώσσα. 

Του εύχομαι ολόψυχα να εκλεγεί. Αλλωστε αυτούς που ψηφίζουμε επι σειρά ετων καλύτεροι ηταν; Καλή επιτυχία Βασίλη και όταν με το καλό βγεις, περιμένω αφενός την πρώτη σου συνέντευξη από το θεσμικό σου πόστο πια και εκείνα τα 17 εκατομμύρια ευρώ σε οφ σορ εταιρεία της Καραϊβικής που μου υποσχέθηκες! Χο Χο Χο! 

Τη φραση «πνευματικα δικαιωματα» τη βαριεμαι και ως σκεψη.
Ότι θελετε παρτε, αντιγραψτε, κλεψτε, βαλτε τρουφα και καλη σας ορεξη.
Απλως, απευθυνομενος στο φιλοτιμο σας, μπορειτε να αναφερετε ότι το πηρατε από το www.suspectblog.gr