Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2005

ΤΟ ΜΑΚΡΥ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ...

Φίλε νέε,

βαρέθηκες την ανία της ζωής, απο καφέ σε καφέ και απο μπύρα σε μπύρα; Σήμερα τελείωσε και το τελευταίο σου χαρτζιλίκι σε μπύρες, τσιγάρα και άλλο ένα σκουλαρίκι που έβαλες στη μύτη; Δεν βρίσκεις κανένα νόημα στη ζωή σου και νιώθεις αρκετά τεμπελάκος για να της δώσεις ένα;

Μικρότερο, σου πρήξανε τα παπά-μπιπ να διαβάσεις για να περάσεις σε καμιά σχολή, και τώρα που πέρασες την έχεις γραμμένη εκεί που δεν πιάνει μελάνι, γιατί έχει εργασίες, οι καθηγητές είναι κόπανοι και χωμένοι στο σύστημα; Βαριέσαι να στρωθείς στο διάβασμα να γίνεις επιστήμονας, αλλά δεν πιάνουν και τα χέρια σου από κατσαβίδια να γίνεις ηλεκτρολόγος;

Η δουλειά, σου ακούγεται πάντα σαν αγγαρεία; Νιώθεις την κοινωνία να σε πιέζει να κάνεις κάτι χρήσιμο στη ζωή σου; Θέλεις επιτέλους να πάρεις την εκδίκησή σου απο μια κοινωνία που θέλει να σε κάνει να νιώθεις τύψεις για το πως είσαι, θέλεις να εκτονωθείς; Καμία ανησυχία, για όλα υπάρχει λύση!

Σπάσε και συ ενα ΑΤΜ, μπορείς! Γίνε αναρχικός!

Ρίξε μόνος ή με φίλους ενα κάδο σκουπιδιών πάνω στη βιτρίνα μιας τράπεζας! Παίξε κλωτσομπουνίδι με τους μπάτσους στη διάρκεια μιας διαδήλωσης! Εκτόνωσε την οργή σου απέναντι στο σύστημα, στον καπιταλισμό, την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, βρίσε την πατρίδα, την παγκοσμιοποίηση, το χρήμα!

Καβάλα τ'αλογό σου και τρέχα να κυνηγήσεις ανεμόμυλους μαζί με τους φίλους σου, το σύστημα θα σε ευγνωμωνεί γι' αυτό και ας μη το ξέρεις. Νιώσε την υπέρτατη αγαλλίαση του να αγωνίζεσαι για κάτι μεγάλο, ωραίο και αγνό! Κάτω ο καπιταλισμός! Κάτω οι μπάτσοι! Πάρτε τη σφεντόνα σας και χτυπήστε με λύσσα τα τάνκς!Δεν νιώθεις πια ενα τίποτα!

Είσαι αναρχικός! Πολεμάς το σύστημα, τον καπιταλισμό, κάτι που δικαίως θεωρείται οτι εχθρεύεται τη ζωή! Οταν θα τελειώσει και αυτή η πορεία, θα ανάψεις ενα τσιγαράκι με τα κολλητάρια σου, θα κατεβάσεις πεντέξι μπύρες και θα αναπολείς τις στιγμές κυνηγητού με τους μπάτσους, αυτά τα σκυλιά του συστήματος, τα δακρυγόνα, τις φωτιές...

Θα έχεις σπάσει και μια βιτρίνα τράπεζας, αυτού του μπουρδέλου του καπιταλισμού! Θα έχεις κάνει λοιπόν το καθήκον σου. Είδες ειρωνία;

Το ίδιο το σύστημα που σε γέννησε, και που σε έκανε να το πολεμάς, το ίδιο το σύστημα σου βρήκε και δουλειά: Να παίζεις το ρόλο της βαλβίδας ασφαλείας!

Κάθε φορά που τα πράγματα φτάνουν στο απροχώρητο και η κοινωνία ετοιμάζεται να εκραγεί, τότε έρχεσαι εσύ φίλε αναρχικέ και με ενα καδρόνι σπάς τη τζαμαρία ενός πολυκαταστήματος, δείχνοντας στον καπιταλισμό πόσο ανίσχυρος είναι μπροστά στη γροθιά σου. Ξέχασες όμως απο πού αγόρασες το σκισμένο τζήν που φοράς και τι μάρκα είναι τα τσιγάρα και η μπύρα που πίνεις.

Αλλά έχεις δίκιο, άλλο το καθήκον και άλλη η διασκέδαση... Και ξέρεις; Σε κάποια χρόνια, θα πας κοστουμαρισμένος να πιάσεις δουλειά σε εκείνη την τράπεζα που είχες σπάσει!

Mundus vult decipi φίλε μου...



0 Λογομαχιες:

Δημοσίευση σχολίου