Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2016

ΠΗΓΑ ΝΑ ΠΝΙΓΩ



Το καλοκαίρι που λες, αυτό που πέρασε και συνεχίζεται μέχρι σήμερα, ένα από τα μέρη που πήγα για διακοπές είναι η Βόρεια Εύβοια. 

Η κορυφαία παραλία της περιοχής θεωρείται πως βρίσκεται στα Λιχαδονήσια. Ίσως επειδή είναι  νησάκια στη μέση της θάλασσας, ίσως γιατί τα νερά της είναι τιρκουάζ ενώ οι παραλίες  στη Βόρεια Εύβοια έχουν το σύνηθες μπλε. 

Είναι υπερεκτιμημένη. Ένας πολύ μικρός κολπίσκος που ο κόσμος ασφυκτιά και πρέπει να πας 70 μέτρα μέσα για να φτάσει το νερό μέχρι τη μέση σου. Τα καθίσματα που υπάρχουν είναι πολύ λίγ αγια τον κόσμο που έρχεται και υπάρχει μεγάλος συνωστισμός. 

Την εκδρομή την έκλεισα και την πλήρωσα στο ξενοδοχείο. Πήγα με το πλοιάριο, κανείς δεν είπε τίποτα. Μπήκα στη θάλασσα και στη μια άκρη του κολπίσκου υπάρχουν βράχια και  μια πινακίδα που δείχνει πως απαγορεύεται το κολύμπι. Σκέφτηκα πως την έχει λόγω των βράχων και των πολλών κοφτερών  πετρών σε εκείνο το σημείο. Το ίδιο σκέφτηκαν και οι άλλοι. 

Σε εκείνο το σημείο βρέθηκα μαζί με ένα ζευγάρι ηλικιωμένων που γνώρισα στο πλοιάριο και ένα άλλο άγνωστο ηλικιωμένο ζευγάρι. Ξαφνικά ένοιωσα μια δυνατή έλξη να με απομακρύνει από την ακτή και να με τραβά μεσοπέλαγα! 

Άρχισα να πανικοβάλλομαι και ξεκίνησα να κάνω δυνατές απλωτές μόνο που πήγαινα προς τα πίσω! Γύρισα ανάσκελα για πιο ξεκούραστα αλλά δεν κατάφερα τίποτα. Την ίδια στιγμή και οι άλλοι 4 ηλικιωμένοι ακολουθούσαν την ίδια ανεξέλεγκτη πορεία και η μια κυρία φώναξε τον γιο της. Αντί αυτός να καλέσει σε  βοήθεια μια από τις δέκα βάρκες που ήταν αραγμένες, ξεκίνησε να κολυμπά προς το μέρος της ο ανίδεος. Αν πήγαινε εκείνη την ώρα κοντά της, θα τον τράβαγε στον πάτο. 

Τότε κατάλαβα και πήρα μια σαφή ιδέα τι σημαίνει πανικός στη θάλασσα.  Εκείνη την ώρα το μυαλό παγώνει, θολώνει και σχεδόν σου λέει πως θα σωθείς αν χτυπάς μπουνιές στη θάλασσα. Κράτησα όμως την ψυχραιμία μου και σκέφτηκα όμως πως είναι απολύτως γελοίο να πνιγώ μέρα μεσημέρι σε μια ήρεμη θάλασσα και άφησα το σώμα μου ελεύθερο. Να δω που θα με πας σκέφτηκα και παρηγορήθηκα πως ένα από τα δεκάδες σκάφη που έκοβαν βόλτες θα με μάζευε. Αν έκανα το λάθος να συνεχίζω να παλεύω με τα κύματα θα κουραζόμουν πολύ και αν είχε λίγο κύμα, θα μου έφερνες κουφέτα στο μνημόσυνο μου. Ξέρω κολύμπι αλλά δεν είμαι και ο Σπύρος Γιαννιώτης ! 

50 μέτρα πια κάτω με άφησε το ρεύμα και μπορούσα να κολυμπήσω άνετα. Το πρώτο πράγμα που σκέφτηκα ήταν να καθησυχάσω τους υπόλοιπους να μην ανησυχούν και πως στο σημείο που βρισκόμουν δεν έχει ρεύμα. Σε λίγο με πλησίασαν τα δύο ζευγάρια και ο γιος μια και τον πήρε και αυτόν το ρεύμα. 

Στην άλλη πλευρά του κόλπου που βρισκόμουν και προσπάθησα  για να βγω στην ακτή είχε δεκάδες αχινούς και κοφτερές πέτρες. Ξαφνικά εκείνη την ώρα ήρθε ένα παλικάρι με τη βάρκα του και μας μάζεψε. Από ότι κατάλαβα αυτός δεν ήταν αυθόρμητος σωτήρας αλλά μάλλον αυτή ήταν η δουλειά του καθώς σε περίπου μισή ώρα περισυνέλλεξε άλλα 6 άτομα. Αργότερα τον κέρασα έναν καφέ στο μπαρ ως ένα ελάχιστο ευχαριστώ. 

Ας υποθέσουμε πως ένας εκ των ηλικιωμένων έπασχε από την καρδιά του και στον πανικό πάθαινε καρδιακή προσβολή και πέθαινε. Ποιος θα είχε την ευθύνη; 

Ο ξενοδόχος που δεν είπε τίποτα; 

Ο καπετάνιος που επίσης δεν είπε τίποτα; 

Ο ιδιοκτήτης του νησιού που φρόντισε να βάλει μπαρ και ξαπλώστρες για να βγάλει χρήματα αλλά ούτε μια σημαδούρα είχε, ούτε να οριοθετήσει την περιοχή,  ούτε μια πινακίδα που να αναφέρει ευκρινώς γιατί δεν πρέπει να κολυμπήσει κάποιος στο συγκεκριμένο σημείο. Δεν υπάρχει Δήμος να τον αναγκάσει να βάλει μια επαρκή σήμανση; 

Μπορεί να μη φταίνε το ίδιο αλλά χάθηκε ο κόσμος να πουν μια κουβέντα; Μακρία από τη γωνία γιατί έχει ρεύμα; Τόσο δύσκολο είναι; Αθάνατη Ελλαδάρα ! 

Λίγο αργότερα όταν ξαναέπεσα στο νερό και δεν ξαναπλησίασα στο συγκεκριμένο σημείο, προειδοποίησα ένα ζευγάρι Ρώσων που πήγαινε προς τα εκεί ολοταχώς. Όταν έφυγα αργότερα, ξαναείδα το παλικάρι με τη βάρκα που μάζεψε μερικούς ακόμα. 

Είμαστε τελείως γελοίοι και από τύχη δεν θρηνούμε θύματα. 

Υγ1. Όταν το διηγήθηκα στον καπετάνιο, έστω κατόπιν εορτής μου είπε τι πρέπει να κάνεις εκείνη την ώρα και σου το μεταφέρω. Επειδή δεν μπορείς να νικήσεις τη θάλασσα, αφήνεις το σώμα σου ελεύθερο σε ύπτια στάση να σε πάει όπου θέλει αλλά με το ένα σου χέρι προτεταμένο δίνεις κατεύθυνση προς την ακτή. Κάτι σαν πηδάλιο. 

Υγ2. Αν τύχει και πας στα Λιχαδονήσια και στην συγκεκριμένη παραλία που πάνε όλοι, να θυμάσαι: Να είσαι πάντα στο κέντρο του κολπίσκου.

Σάββατο, 17 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΞΕΝΟΔΟΧΟ



Πολλές φορές στα ταξίδια μου, παρατηρώ τους ανθρώπους να πηγαίνουν αμήχανα, δειλά στη reception του ξενοδοχείου, να ρωτούν κάτι, να ξαναγυρνούν, να παίρνουν τηλέφωνο από τα δωμάτια τους, να πηγαίνουν για μπάνιο, να ξαναρωτούν, να ρωτούν κάτι άλλο την επόμενη μέρα και να έχουν και άλλες απορίες αλλά να ντρέπονται πια να τις θέσουν. 
 
Αποφάσισα λοιπόν να συγγράψω έναν οδηγό αποριών. 

Ποιος είναι ο σκοπός για κάθε ταξιδιώτη; Να μη χάσει χρόνο. Έχει λίγες μέρες στη διάθεση του οπότε πρέπει να μάθει τα απαραίτητα αμέσως ώστε να ξεκινήσει τις βόλτες του. Να μη γίνει κουραστικός, να μην εκνευριστεί με το κλασικό «αχ ξέχασα» και το «μα που είναι τώρα να τον ρωτήσω; Τι;;; Πήγε για ύπνο;» και άμεσα να έχει όλες τις βασικές πληροφορίες που του χρειάζονται. 

Ο παρακάτω οδηγός θα φανεί χρήσιμος και στον ξενοδόχο. Αν από μόνος του απαντήσει σε αυτά που θα παραθέσω θα έχει καλύψει πλήρως τον επισκέπτη σε 10 λεπτά ώστε και να μην χάνει χρόνο και να μπορεί να ασχοληθεί με το ξενοδοχείο του και τους υπόλοιπους πελάτες του. 

ΠΑΝΤΑ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ

Ότι έχουμε να ρωτήσουμε το κάνουμε στην αρχή. Ο λόγος είναι γιατί τότε ακριβώς είναι πρόθυμος ο ξενοδόχος να απαντήσει γιατί τότε φοβάται μην του φύγεις. Αν πας την άλλη μέρα, θα έχει δουλειά, θα πρέπει να ασχοληθεί με κάτι άλλο και με κάποιον άλλον. Όταν πρωτοπάς όμως, τότε θέλει να σου κάνει καλή εντύπωση. Αφού σου υποδείξει το δωμάτιο σου και αποφασίσεις να μείνεις ρώτησε τον: «Θέλω 5 λεπτά από τον χρόνο σου. Πότε σε βολεύει; Αμέσως τώρα ή να τακτοποιήσω πρώτα τα πράγματα μου και να κατέβω να σε βρω;» [ΣΣ Εννοείται πως δεν θα είναι 5 αλλά 10-20  αλλά πάντα στο αυτί το 5 ακούγεται καλά ]

ΣΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ

Τσεκάρεις αμέσως αν έχει: 

Αντικουνουπικό
Πετσέτες ( εκτός και αν χρησιμοποιείς δικές σου )
Σαπούνι ( εκτός και αν έχεις φέρει μαζί σου )
Απλώστρα για τα ρούχα που θα πλύνεις – ξεβγάλεις
Τασάκι
Ότι λείπει, ζήτησε το αμέσως γιατί αν το αφήσεις για μετά, καληνύχτα. 

ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

Ρωτάς :

Αν μετά τις 12 η κεντρική πόρτα κλειδώνει
Αν  το κλειδί το παραδίδεις στη ρεσεψιόν ή το έχεις μαζί σου
Τι ώρες είναι το πρωινό ( Συνήθως 8-10 ) και αν ξυπνήσεις στις 11 μπορείς να φας κάτι
Όλα τα ξενοδοχεία σερβίρουν ένα νερογαλλικό καφέ που δεν πίνεται. Ρωτάς αν χρεώνουν επιπλέον  τον φραπέ ή τους φρέντο ( καπουτσίνο – εσπρέσο ) Αν δεν έχεις μάθει σε πρωινό στην καθημερινότητα σου, ζήτα να ανταλλάξεις την τιμή με τους 2 καφέδες που θα χρειαστείς για να ξεκινήσεις την ημέρα σου. 

ΤΟ ΝΕΡΟ ΠΙΝΕΤΑΙ; 

Μη σου φαίνεται παράξενο. Και σε ηπειρωτικά μέρη μου έχει τύχει να μου υποδείξουν να αγοράσω και σε νησιά να έχουν πηγές και να πίνεται. Ρώτησε το. 

ΚΩΔΙΚΟΣ WI-FI

Πόσες φορές έχει τύχει να πεις «άσε θα το ρωτήσω μετά» και να γυρνάς, να μη βρίσκεις κανέναν, να είναι αργά το βράδυ και να σιχτιρίζεις. Αν και ένας σοβαρός ξενοδόχος θα έχει κάπου ένα χαρτί που να φαίνεται εμφανώς. 

ΚΛΟΠΕΣ

Μη ντρέπεσαι, ρώτα αν έχουν παρατηρηθεί στο ξενοδοχείο ώστε να έχεις το νου σου και να μην πεις «έλα μωρέ ας κατέβω για πρωινό και ας αφήσω ξεκλείδωτα, δεν πειράζει, αφού εδώ είμαι». 

ΕΝΟΙΚΟΙ

Ρώτα τι εθνικότητες έχει τη στιγμή που πας το ξενοδοχείο σου. Προσοχή στους Βαλκάνιους, οι Ρώσοι κάνουν θόρυβο και να αποφεύγεις τους Άγγλους το βράδυ. 

ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ

Αν έχει πολλά, λίγα, καθόλου ώστε να ξέρεις. Αν το βράδυ θέλεις να αράξεις στο μπαλκόνι να κάνεις ένα τσιγάρο, να μη σε κατασπαράξουν. Στο δωμάτιο όπως σου είπα να κοιτάξεις αν διαθέτει ώστε να ζητήσεις αλλά να θυμάσαι:  Το καλύτερο αντικουνουπικό είναι το air-condition

ΤΟ ΠΛΗΣΙΕΣΤΕΡΟ ΜΙΝΙ ΜΑΡΚΕΤ

Για τα πρώτα άμεσα ψώνια. Νερά, τσιγάρα, σνακ, φρούτα, γάλα για το πρωί ή καμιά μπύρα για το βράδυ ( αν πχ είσαι σε rooms to let και δεν σερβίρουν τίποτα ) τον κλασικό χτυπητό φραπέ στο πλαστικό σακουλάκι  και εφημερίδα. Να τα κάνεις εξαρχής ώστε να μη χάνεις χρόνο μετά. 

ΧΑΡΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Όλα τα ξενοδοχεία έχουν και να ζητήσεις δύο χάρτες. Στον έναν θα σημειώνεις τα μέρη που θέλεις να πας και τον άλλον να τον έχεις για αρχείο. Όση καλή προετοιμασία και αν έχεις κάνει πριν πας, ο χάρτης της περιοχής θα σε βοηθήσει πάρα πολύ για τις βόλτες σου. 

 ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ

Ένας καλός τρόπος είναι να πάρεις τον χάρτη  στο δωμάτιο, να κυκλώσεις τα σημεία που γράφουν οι οδηγοί που έχεις βρει στο ιντερνετ ( και τους έχεις κατεβάσει σε word αρχείο ) και μετά να πας στον ξενοδόχο με την εξής ερώτηση: «Υπέδειξε μου αυτά που δεν έχω σημειώσει». Αλλιώς ζητάς από τον ξενοδόχο να σου τα υποδείξει και μετά στο δωμάτιο τα αντιπαραβάλλεις. Η αλήθεια είναι πως οι ταξιδιωτικοί οδηγοί που έχουμε είναι γενικά για πέταμα. Είτε αναδημοσιεύουν κείμενα που πηγάζουν από τον εκάστοτε Δήμο, είτε αναφέρουν τα πάντα, καλά και μέτρια και σε ζαλίζουν, είτε έχουν πολύ λίγα, είτε σου γράφουν τόσα λες και έχεις στη διάθεση σου ένα μήνα ! Μην ξεχνάς πως ότι και να βρεις στον παγκόσμιο ιστό, πάντα ένας ντόπιος ξέρει καλύτερα.

 ΦΑΓΗΤΟ - ΠΟΤΟ

Συνήθως η υπόδειξη του ξενοδόχου είναι μιλημένη. Είτε υπάρχει οικονομική συνεργασία, είτε συγγένεια, είτε φιλική σχέση. Αν πας, πες στον εστιάτορα ποιος σε έστειλε. Στην Ελλάδα είμαστε, θα σε προσέξει, μπορεί να σε κεράσει και κάνεις καλό και στον ξενοδόχο όταν γνωστοποιήσεις τη σύσταση του. Κάνε το καλό και ρίχτο στη θάλασσα. Αν πάντως η ταβέρνα είναι για τα μαύρα δράγκαλα οφείλεις να το αναφέρεις. Κανείς δεν θέλει να προτείνει κάτι και οι πελάτες του να έχουν παράπονα. 

ΔΡΑΣΕΙΣ

Πολλά ξενοδοχεία έχουν συνεργασία με επαγγελματίες και σου κλείνουν θαλάσσιες εκδρομές ή άλλες δράσεις όπως οργανωμένες πεζοπορίες, ιππασία κλπ. Ρώτησε τα. Προφανώς και κάτι θα πληρώσεις καπέλο αλλά κερδίζεις σε χρόνο και ενέργεια. 

 Πιστεύω λοιπόν πως αν είσαι ξενοδόχος και απαντήσεις στα ανωτέρω από μόνος σου, αποφεύγεις τη ζαλάδα και οι πελάτες σου θα θαυμάσουν τη μεθοδικότητα σου. 

Αν είσαι τουρίστας και ρωτήσεις στοχευμένα δεν θα χάσεις καθόλου χρόνο και μετά την τακτοποίηση της βαλίτσας σου, είσαι έτοιμος για εξερεύνηση και περιήγηση ! 

  ΥΓ. Χμμμ….. Τώρα που τα ξαναβλέπω, θα τα εκτυπώσω για να τα έχω και εγώ γιατί όλο και κάτι ξεχνάω…!

Τρίτη, 13 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΔΗΓΟΣ ΤΕΛΕΙΟΥ ΓΑΜΟΥ




Τρέχετε, αγχώνεστε, σκοτώνεστε, ξοδεύετε, επαναλαμβάνετε πιθηκίζοντας κλισέ και κάνετε χίλια λάθη. Μέχρι στιγμής έχω πάει σε  χιλιάδες γάμους οπότε ως τρίτος το έχω δει ολοκληρωμένο το έργο. 

Στον δικό μου που υπολογίζω να γίνει γύρω στο 3.550 μ.Χ. θα κάνω σόου. Μέχρι τότε, πρέπει να σας διορθώσω. 

ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ

Η εποχή προχώρησε πια. Τα έντυπα προσκλητήρια είναι ένα άχρηστο έξοδο και όλοι τα πετάνε. Ακόμα και οι ηλικιωμένοι έχουν facebook. Φτιάξε ένα ωραίο pdf και στείλε το με mail στους προσκεκλημένους σου. 

Τους μήνες Ιούλιο και Σεπτέμβριο δεν παντρευόμαστε. Τον Ιούλιο πολλοί παίρνουν άδεια και δεν θα έρθουν. Άσε που μετράνε τα οικονομικά τους για τις πολύτιμες διακοπές και κανείς δεν έχει όρεξη να σου πληρώνει δώρα. Τον Σεπτέμβριο πληρώνουμε ακριβά την επιστροφή. Είτε σε σχολικά, είτε σε λογαριασμούς, στον ΕΝΦΙΑ και ο μήνας αυτός είναι που στρώνεις τη χρονιά με καθήκοντα, υποχρεώσεις, εκκρεμότητες διακοπών και προσαρμογή. Ιούλιο, Αύγουστο και Σεπτέμβριο απαγορεύεται να παντρευτείς! Έχεις άλλους 9 μήνες, δεν σου κάνουν;

Αν πάτε και παντρευτείτε στου διαόλου το κέρατο, μην παραπονιέστε μετά αν έχετε απώλειες στην προσέλευση. Αν θέλετε ρομαντικά δειλινά στο τέρμα της γης, να πάτε ως τουρίστες. Δεν σας φταίμε σε τίποτα να μας τρέχετε.

Το κοστούμι του γαμπρού δεν το προσέχει κανείς. Ότι έχεις στο σύνηθες και κλασικό μπλε σκούρο καλό είναι. Αν θες να τολμήσεις άλλο χρώμα, πρόσεχε να σου πηγαίνει. Για εμάς τους άνδρες είναι εύκολο. Βάλε ότι έχεις στη ντουλάπα σου και πήγαινε. Τι ψωνίζεσαι με πανάκριβες αγορές;

Το νυφικό δεν χρειάζεται να είναι πλουμιστό και τεράστιο. Ότι πιο απλό ότι πιο καλό.

Είναι γελοίο να καλείς κάποιον στην εκκλησία και όχι στο γλέντι. Να υποβάλλεις τον άνθρωπο στην ταλαιπωρία να ετοιμαστεί, πλυθεί, στολιστεί για δύο ώρες πήγαινε – έλα και να κάτσει στο μυστήριο των 20 λεπτών. Κρίμα είναι.

ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ

Οι χαιρετούρες στην εκκλησία είναι εκνευριστικές και χρονοβόρες. Αν οι καλεσμένοι σου έρθουν και στο γλέντι, πες τους να φύγουν αμέσως μετά τη λήξη. Ας χαιρετήσει όποιος δεν έρθει στο τραπέζι. Αλλιώς, αφού θα τους ξαναδείτε σε λίγο γιατί σας χαιρετούν;

Να ζητήσεις να μη σου πετάνε ρύζι. Βλακώδες. Ακόμα χειρότερο είναι όταν οι βάρβαροι το κάνουν μέσα στην εκκλησία λες και είναι στο γήπεδο.

Η καθυστέρηση προσέλευσης της νύφης δεν είναι χαριτωμενιά αλλά εκνευριστικό. Έλα κοπέλα μου να τελειώνουμε!

Πρωτοτύπησε λίγο με τις μπουμπουνιέρες. Να είναι κάτι που θα μείνει στον άλλον και δεν θα το πετάξει μόλις φάει τα κουφέτα. Αλλιώς τα κουφέτα στο τούλι με μια κορδέλα είναι μια χαρά και πιο οικονομικά. Αν και ποτέ δεν κατάλαβα τι χρειάζονται οι μπουμπουνιέρες αλλά ας όψονται τα έθιμα. Στο δικό μου γάμο θα χαρίσω είτε ενα στικάκι, ένα φακουδάκι, μια powerbank ή κάτι ανάλογο με logo φυσικά.

Προσπάθησε όσο μπορείς, η αίθουσα εκδηλώσεων να είναι κοντά στην εκκλησία.

Όταν είμαστε μέσα στην εκκλησία, θεωρητικά προσευχόμαστε για το ζευγάρι. Αν δεν γουστάρεις, βγες έξω, κάνε τσιγάρο, μίλα στο τηλέφωνο και μπες στο facebook. Ο γάμος όμως είναι μυστήριο και όχι εναλλακτικό κλαμπ για οχλαγωγή.

ΤΟ ΠΑΡΤΥ

Μην αργήσετε. Κάθεται ο κόσμος, σκυλοβαριέται, καίει τη μπαταρία στο κινητό και το ζευγάρι έρχεται μια και πλέον ώρα μετά. Δεν έχουν όλοι powerbank. Το καλύτερο θα ήταν να κάνετε τη φωτογράφηση μια μέρα πριν ή μετά. ΠΡΙΝ το μυστήριο ( που είστε φρέσκοι και δεν έχει λιώσει το make up από τα προβόλια ) βγάλτε μερικές κλισέ – κλασικές έξω από την εκκλησία και φύγετε αμέσως μετά. Μην αφήνετε τον κόσμο να περιμένει μάταια.

Ένα φίλος μου κάποτε είχε κάνει μια μαγκιά και μου άρεσε. Το ζευγάρι είχε προλάβει και είχε πάει στην εκδήλωση και υποδεχόταν τον κόσμο στην είσοδο !

Αν θέλεις μεγαλύτερη διάρκεια στο όλο event, να προτιμήσεις να ξεκινήσει το μεσημέρι. Αν αποφασίσεις να το κάνεις την Κυριακή, οπωσδήποτε το μεσημέρι.

Έχω βαρεθεί την ώρα του φαγητού να ακούω lounge. Βάλτε κάτι άλλο.

Έχω επίσης βαρεθεί το μπλουζ των νεόνυμφων. Χορέψτε τάγκο. Κάντε κάτι διαφορετικό.

Μην πετάτε ανθοδέσμη για να την πιάσει η ανύπαντρη. Είναι γελοία αμερικανιά.

Προσπαθήστε να βάλετε τη φαντασία σας να δουλέψει.

Μπορείτε να προβάλλετε ένα powerpoint με φωτογραφίες σας. Ένα βιντεακι. Σε ένα γάμο ο γαμπρός χόρεψε ζεμπέκικο για τη νύφη και αντιστρόφως. Σε έναν άλλον, το ζευγάρι ασχολείτο με τη μουσική και η νύφη τραγουδούσε, ο γαμπρός είχε την κιθάρα και η μπάντα που έπαιζε τα πάντα έδωσε άλλο χρώμα. Δυστυχώς χώρισαν αλλά ο γάμος αυτός ήταν world party.

Βάλτε και τους φίλους σας στο κόλπο. Θα χαρούν να συμμετέχουν όλοι.

Τολμήστε. Φωνάξτε ένα παραδοσιακό χορευτικό συγκρότημα. Μια μπάντα. Έναν stand up καλλιτέχνη και κάντε ένα σύντομο δρώμενο. Αν κάποιος φίλος σας είναι ηθοποιός ή σκηνοθέτης, πείτε του να σας κάνει μια ταινία μικρού μήκους.  Κάτι διαφορετικό τελοσπάντων.

Είναι όλα τόσο προβλέψιμα και βαρετά. Είσοδος ζεύγους. Κουτάλια στα πιατοπότηρα. Μπλουζ. Έναρξη φαγητού. Κουτάλια στα πιατοπότηρα. Τούρτα. Καπετανάκης και λοιπές λαϊκές δυνάμεις. Λήξις.

Σας παρακαλώ, σας ικετεύω, μην ξεκινάτε τους χορούς με τον καπετάνακη. Νισάφι πια. Εμένα μου άρεσε που σε έναν γάμο, πρώτα έπαιξαν δικά τους αγαπημένα κομμάτια ( έστω και ας ήταν ντισκο-ποπ )  και αργότερα έβαλαν και τα λαϊκά. Έδωσαν τον τόνο καθώς σηκώθηκε η νεολαία και μετά μπήκαν στο χορό και οι μεγαλύτεροι.

Στο ερώτημα catering ή σερβιτόροι η απάντηση είναι catering. Για να μην υπάρχουν καθυστερήσεις, παρανοήσεις, παραλείψεις και μπερδέματα. Στο κάτω κάτω της γραφής στον  μπουφέ ο άλλος τρώει όσο θέλει και ότι θέλει.

Τα ξωκλήσια μέσα σε κτήματα δεν είναι μυστήριο αλλά μπίζνα. Είναι πιο ειλικρινές να κάνεις πολιτικό και μετά το πάρτι, παρά θρησκευτικό μέσα στο ξωκλήσια που βρίσκονται εκεί για επιχειρηματικούς λόγους.

Προσπαθήστε στα τραπέζια να βάλετε τους καλεσμένους σας που να γνωρίζονται και όχι αλλού για αλλού. Εκτός και αν θέλετε να φάνε και να φύγουν σύντομα.

Και να θυμάσαι : Ο γάμος πάντα μα πάντα είναι θέμα του ζεύγους και όχι των γονέων. Αυτοί τον δικό τους τον έκαναν…